Zip It

Napanood ko ang episode ng ABS-CBN's "Showtime" kung saan nagkomento si Rosanna Roces against teachers. I won't say more. Just click on the highlighted link to watch ABS-CBN's "Showtime" videos of episode before suspension. I'll say one thing though,

Rosanna Roces Should Learn How To

Zip It

PERIOD.

Ang Bagong Mukha ng Aids sa Pilipinas

Nakakalungkot at nakakaalarma naman ang artikulong ito na pinamagatang, Are young Pinoy gays the new face of AIDS in RP? Bagamat ang titulo ay patanong, kinompirma naman ng mga Gay rights advocates and AIDS awareness groups na ang mga young gays nga sa Pilipinas ay nagsisimula nang kumatawan sa mga bagong mukha ng HIV / AIDS sa bansa. Sa katunayan, ang mga pinakahuling statistika ng kaso ng AIDS sa Pilipinas, ay nagpapakita pagtaas ng mga kaso ng pagpasa nito sa iba pa. Madalas daw nasa may edad 25-34 taong gulang na nakikipagtalik sa ibang lalaki.

Alam naman natin sa Pilipinas, medyo hindi masyado malawak ang pagpapaalam nga impormasyon, lalo na marahil sa mga kasong ganito. Sana ipalaganap ang kaalaman at nang mas maiwasan. Akalain niyo ba naman ang taas ng porsiyento ng kasong ito. Noong nakaraang taon mula Enero hanggang Oktubre, 86 porsiyento ng 629 mga bagong kaso na sinubok ay positibo para sa HIV ay lalaki. Tingnan ang graph sa ibaba.

Philippines 2008 AIDS cases

Philippines 2009 AIDS cases

Ang mas nakakatakot pa, nasa isipan na ng mas nakararami sa atin na ang may mga HIV o AIDS ay mukhang sakitin talaga, buto't balat, iyong mahinang mahina ang itsura at talagang makikita sa postura pa lamang. Sa dami ng mga mga medikasyon ngayon, ang mga carrier ng AIDS at HIV ay hindi na mahahalata sa pisikal na basehan lamang, lalo na iyong mga nakaka-afford ng gastosin at sumusunod sa regular na check up. Paano nalang kung may mga hindi magandang trip ang iilan sa mga Pinoy AIDS/HIV carriers na ito at gusto lang mangdamay ng iba??? Iyong mga desperado at gusto lang magloko. At paano nalang kung hindi alam ng HIV/AIDS carrier na may AIDS o' HIV na pala siya? Maaari niyang ipasa ang virus ng walang ka-alam alam na ito'y bitbit na nila sa kanilang sarili.

Ang isang tao ay maaaring makakuha ng HIV sa pamamagitan ng pagkakaroon ng walang proteksiyong pagtatalik sa isang taong may HIV. Ang virus ay maaaring maging sa dugo sa isang nahawaang tao at maari ring ipasok ang inyong katawan sa pamamagitan ng maliliit na hiwa o' sores sa iyong balat. Iyong mga gumagamit din ng droga, lalo na iyong common na gamit ng karayom at iba pa.

Nais ko lang pong ipasa ang impormasyong ito. Iwas panganib para sa lahat.
Ang edukasyon tungkol sa AIDS sa buong mundo ay nananatiling isa sa mga mahalagang paraan upang maiwasan ang sakit na mula sa pagkalat.

New Year, Palit na Naman

Nagpalit ako ng blog template kagabi. Hindi ko natapos ilipat ang mga widgets ko at nawala ko ang aking blog links. Marahil sa antok di ko namalayang di ko pala na copy ang listahan. Aye! Mamaya itutuloy ko ang pag aayos ng blog na ito. Ako ngayoy kasalukuyang kumakain ng snack. Hindi alam ng mga katabi kong magaganda na ako'y nagsusulat na ng blog entry. Ahaha! Ako yata ang pinakalatest na Droid addict. I so love this fone.

2010, katulad ng karamihan wish ko rin ang kaunlaran at kapayapaan. Hindi ko na ededetalye pa ang pagkarami-rami kong wishes God knows naman what they are. In terms of blogging naman, dito sa Babebibebing, sana madalas na akong makapag-update, with my new fone, I think makakasingit singit na ako ng entry. Online na nga ako ngayon 24/7 kahit tulog. Isa pa, sana mas madalas akong makapagbasa ng ibang blogs at makicomment. Namimiss ko na rin ang pakikipagkonek sa iba pang bloggers, lalo na sa KaBlogs.

O sya! Basta maya aayusin ko tuloy ang blog. Pasensya na muna mga kablogs, nawala ko mga links. Link ko kayo lahat mamaya. Enjoy your day! Or night, wherever you are. As for me, back to work :) God bless you!

Ha Ha Ha Ha Happy New Year

Bagong taon, bagong simula, bagong pag-asa. 2010 Na. Wohoooooooooooooo!!!!!!! Tiyak marami-rami ngayon ang bagong gising at masakit ang ulo. Ummm, "Paging Doktor Hang-over"...

Simulan natin ang bagong taon sa tawa at musika. Makikanta...E-play ang video sa baba, at siguraduhing nakangiti habang sumasabay sa awitin.

Happy 2010

Wishing Everyone a Happy, Healthy, Peaceful and Prosperous New Year.
May the good Lord Bless Us All and Grant the Desires of Our Hearts.

Pasko na Naman

Good News: Pasko na Naman, at naririnig ko na naman ang mga masasayang awiting pang Pasko.

Not So Good News: Nasa Amerika ako ngayong Pasko, pang-ilan na ba to?

Hindi ko sinasabing hindi ako masaya na nandito ako. Ang sinasabi ko'y ayoko dito sa Pasko, higit na mas masaya at mas makabuluhan ang pasko sa Pilipinas. Sa palibot ng mga taong mahal ko at nagmamahal sa akin; ang aking pamilya, kamag-anak at mga kaibigan. At tiyak kong alam yan ng lahat ng Pinoy, saan mang sulok ng mundo.

Katulad ng linya ng kantang Pasko na naman, totoong "walang katulad ang Pasko sa Pilipinas". Malayong malayo, ibang-iba.

Nararamdaman niyo ba ang kalungkutan sa aking mga salita? Iyan ay dahil sa ang Pasko ang pinakapaborito kong okasyon. Gustong gusto ko ang simbang gabi, hindi ako pumapalpak dati sa Pilipinas. Umalan, bumagyo, pumupunta talaga ako sa simabahan para tapusin ang 9 days. Haha! Natatawa ako kapagka naaalala ko ito dahil marami-rami rin akong kapamilyang natatamad at tini-tease ako kapagka ulan at mahangin, malamig at bitbit ko ang payong pasulong sa simbahan.

Pinakagusto ko ang makikanta sa simbahan. Madalas pa nga, ang aantok-antok kong bestfriend na garay garay ko puntang simbahan ay pinagtatawanan ako kapagka medyo tumataas o' nawawala ako sa tono. May pagka makapal din kasi akong kumanta sa simbahan, walang pakialam sa iba.

Masaya, maraming magagandang memories. Kung isa-isahin ko pa, baka maantok kayo kakabasa.

At dito sa Amerika, parang ordinaryong araw lang ang pasko. Sa shopping malls mararamdaman mong Pasko rin, sa dami ng taong nagbibisihang magshopping, subalit sa pinaka araw na ng Pasko, kainan lang sa magkamag-anak, konting exchange gifts, tapos uwian na...then tahimik na ang gabi.

Imbes na magsaya, may halong lungkot at Pasko ko dito sa Amerika, dahil kada Pasko hinahanap hanap ko pa rin ang Paskong Pilipinas, ang mga ngiti at tawa, halakhak ng mga mahal sa buhay, ang kislap ng mga ilaw at ang ingay ng mga paputok at naglalakasang stereo.

Syempre makakalimutan ko bang bangitin ang mga pagkaing sariling atin? Hayzz!!!! Subalit gayunpaman, Merry Christmas sa lahat. Dapat Merry pa rin dahil Pasko. Puno ng pagmamahal at pagbibigayan, kahit pa tayo'y malayo.

Orasan ng Buhay

Nakita ko ang tulang ito habang nagbabasa ako ng mga kwento at sulat ng mga kapamilya at recepient ng mga organ donors. Matagal tagal ko nang pinag-isipan ang maging Organ Donor, subalit kailangan ko pang ipaalam sa aking mga mahal sa buhay na nasa Pilipinas, bago pa man ako magpalista ng pormal. Ilang beses ko nang pinag-isipan at iniaalang-alang. Isa ito sa pinakamalaking pagbabago na nangyari sa akin sa taong ito. Dati na akong may malaking pagpupugay sa mga donors, lalo na sa mga naiwang pamilya na siyang na namamahala para maisakatuparan ang kahilingan ng donador.

The Clock of Life
by Robert H. Smith, copyright 1932, 1982

The clock of life is wound but once,
And no man has the power
To tell just when the hands will stop
At late or early hour.

To lose one's wealth is sad indeed,
To lose one's health is more,
To lose one's soul is such a loss
That no man can restore.

The present only is our own,
So live, love, toil with a will,
Place no faith in "Tomorrow,"
For the Clock may then be still.

At yan ang kahalagahan ng tinatawag nating, NGAYON!

Kung May Gusto Kang Gawin, Gawin Mo Na.
Kung May Gusto Kang Sabihin, Sabihin Mo Na.
Sige ka, Baka Bukas o' Makalawa, Huli Ka Na.