Ba Be Bi Bebing

Perseverance

2011-03-31T23:09:00.002-04:00

From a dictionary: "Persisting in or remaining constant to a purpose, idea or task in spite of obstacles." Notice it doesn't start, "Wisely persisting..." Perseverance can clearly be both a good thing and a bad thing. Remember that when you find yourself wanting to quit something. Quitting might be the wisest choice.

Of course, the problem with the idea that you should quit when something isn't worth the effort, is that it's often used as a rationalization. It comes to mind when the effort is difficult, but really is worthwhile. It's confusing at times, so how do you wisely persevere?

Keep Moving

2011-03-31T12:54:00.003-04:00

“Life is like riding a bicycle.

To keep your balance, you must keep moving.”

- Albert Einstein

OK Life

2010-07-09T09:04:00.001-04:00

I say YES! to the givens of human life: Everything changes and ends; things will not always go according to plan; life is not always fair or pain-free; and people are not always loving, honest, generous, or loyal.

Ahh!!! Memories

2010-06-11T08:21:00.003-04:00

There's a place within our hearts
Where we keep our favorite memories,
The ones that never fail to make us smile.
And when life becomes too hectic,
It's such a special feeling
To close our eyes and reminisce awhile.

Miss USA 2010 winner

2010-05-17T10:19:00.005-04:00

I was watching this last night but fell asleep. Pagkagising ko, check ko agad ang headline. Woot!!! Miss Michigan, Rima Fakih, a beautiful Lebanese-American born in New York, is crowned Miss USA 2010.

Miss Michigan Rima Fakih is crowned Miss USA by Kristen Dalton, Miss USA 2009, during the 2010 Miss USA pageant at the Planet Hollywood Resort and Casino in Las Vegas, Nevada May 16, 2010.

Miss Michigan Rima Fakih competes in the swimsuit portion of the 2010 Miss USA pageant at the Planet Hollywood Resort and Casino in Las Vegas, Nevada May 16, 2010.

Rima Fakih. 2010 Miss USA

Intelligent. Beautiful. Charming.
A true feast for the eyes

Life Oh Life

2010-05-12T23:01:00.002-04:00

Remember,
it is not the burdens of life that weigh us down,
it is how we handle them.

:)

Out na si Tim Urban

2010-04-22T09:47:00.005-04:00

Antok na antok na ako kagabi pero natapos ko pa rin panoorin ang American Idol. Medyo mahaba ang show kagabi dahil "Idol Gives Back" kasi.

Kala ko pa naman hindi sila magtatanggal ng contestant, pampasaya pero ekkk..sa dulo ng show, out na si Tim Urban. Hindi naman ako big fan ng show, natutuwa lang ako sa batang ito, palaging nakangiti. Kahit minsan medyo masakit na iyong comments ng mga judges, nakangiti pa rin. Nagtaka na nga ang mga judges at minsan tinanong siya sa show bakit lagi siyang naka-smile and napakasimple ng sagot, masaya daw siya na nakasama sa show at kahit pa matanggal, grateful pa rin siya na nabigyan ng chance, dahil sa dami ba naman ng gustong-gusto mapasama, napili siya. Awwwwwwwwww!!!! May happy disposition ang batang ito. Very adorable.

Subuking Sundin: Field Guide To Happiness

2010-04-20T13:01:00.004-04:00

Mga ilang buwan na rin nang mabili ko ang aklat na ito (Field Guide To Happiness). Hindi ko matapos tapos basahin at hindi ko masundan ang mga exercises. Ang aklat na ito'y isinulay ni Dr. Barbara Ann Kipfer, author of more than 30 books, including the bestselling 14,000 Things to be Happy About (Workman) and the Page-a-Day calendars based on it. Gusto ko ring bilhin ang dalawang libro nabanggit.

Naisipan ko lang subukan ang mga ehersisyong isinulat sa aklat, wala namang mawawala at tiyak, makakatulong ito sa akin at sa iba pang gustong magbasa at sumubaybay sa mga payo at ehersisyong nabanggit. Ang aklat na ito raw ay nagbibigay ng mga kasangkapan na madaling-gamitin at madaling pamamaraan na makakatulong sa mga mambabasa na "piliin ang kaligayahan" sa kanilang pang araw-araw na pamumuhay. Sabi nga naman ng iba, "happiness is a choice" daw. So, siguro pwedi rin nating ikontrol ang ating pag-iisip na mas bigyang pansin ang mga positibong pangyayari sa buhay natin. Ang pagsasagawa ng mga listahan, mapa isip, at journal ay maaring makatulong na itakda ang mga layunin, magbigay-sigla sa iyo, at umudyok sa iyo na makamit ang mga bagay-bagay na magdadala sa iyo kasiyahan. Ang aklat na ito raw ay kagiliw-giliw. Nasa page 11 pa lang ako, pero nag eenjoy akong basahin. At ngayon nga ay babalik ako sa unang exercise para masubaybayan ko ng maayos. Dito ko nalang sa babebibebing isulat ang mga exercises. Kung trip niyo ring sundan, sabay na tayo :) So far gusto ko ang daloy ng aklat, puno ng mga hakbang papunta sa pag-abot sa mga layunin at tulong na magbibigay nga mga bago at positibong direksyon sa buhay.

Sino ba ang ayaw sumaya? Sino ang ayaw magkaroon ng maayos at tahimik na pag-iisip? Wala. Lahat tayo gusto ng kapayapaan at kasiyahan. Masaya naman ako ngayon (Wohooo! napakabuti ni God!!!!) gayunpaman, magbabasa pa rin ako ng aklat na ito. Self-help books are great :)

Turo ni Hachi: Katapatan

2010-04-18T09:11:00.009-04:00

Mahilig ba kayo sa aso? Kung may alaga kayong aso o' hilig niyong manood ng palabas o' pelikula tungkol sa aso, huwag niyong kaligtaang panoorin ang pelikulang ito kung saan tampok ang isa sa mga paborito kong actor na si Richard Gere. Napakaganda ng istorya. One of the best movies I ever seen, sumakit nga lamang ang puso ko sa dulo ng pelikula pero napakaganda. Ang pelikulang ito ay base sa totoong pangyayari sa Japan. May mga DVD na ang title ng pelikula ay Hachi, meron ding iba na Hachiko ang titulo, adapted sa Japanese movie title nito.

Iilan lang sa ating mga tao ang nakakaunawa ng kahalagahan ng "katapatan". At ang katotohanan, maraming mga tao ang hindi pa rin nakakaunawa o' nagbibigay halaga nito. Ang katapatan ay isa sa mga pinakamahalagang bagay na tinitingnan ko sa tao.

Kung gusto niyong malaman ang tunay na kahulugan ng "pagmamahal at katapatan", panoorin niyo ang pelikula. Ipapakita sa atin ni Hachi ang tunay na kahulugan nito. At kung sa dulot dulo ng pelikula ay iiyak kayo at malulungkot, aba'y walang sisihan, hindi ko na kasalanan yan :) Heto nga pala ang thriller ng pelikula. E-play ang video sa baba.

Hachi: A Dog's Story (2009) Movie Thriller

Jolibee at McDonalds

2010-04-17T10:16:00.002-04:00

Totoo pala ang tsismis na naging sila.Bakit kaya sila nagbreak? Wee!!

Yummy Fruity Smoothie

2010-04-16T09:06:00.005-04:00

Trip namin lately ang gumawa ng homemade smoothie, isang pinaghalo, pinalamig, kung minsan sweetened inumin na ginawa mula sa mga sariwang prutas o' gulay. Ang smoothie ay hawig sa milkshakes, hindi nga lang naglalaman ng sorbetes.

Dati na akong mahilig kumain ng prutas at gulay. Karamihan naman sa ating mga Pinoy ay mahilig kumain ng healthy. Minsan nag grocery ako, napadaan ako sa isang promo guy ng isang blender at nagde-demo, pinanood ko at naenganyo ako kasi walang halong iba, puro fruits lang, sinama pa iyong buto buto at ang maging ang orange fruit ay parang thin lang ang pagkatalop, iyong panlabas na skin lang ang tinanggal. The guy did not even add sugar, ice lang. Tapos try na namin yong ginawa niyang smoothie. Ang sarapppp. Naisipan namin, gawin sa bahay. Very healthy kasi tapos minsan may mga prutas sa bahay na hindi masyadong nakakain, ihalo nalang lahat. Haha! Sarap naman e. Healthy pa. At na-adik na kami. Woot!

Zip It

2010-01-12T14:43:00.004-05:00

Napanood ko ang episode ng ABS-CBN's "Showtime" kung saan nagkomento si Rosanna Roces against teachers. I won't say more. Just click on the highlighted link to watch ABS-CBN's "Showtime" videos of episode before suspension. I'll say one thing though,

Rosanna Roces Should Learn How To

Zip It

PERIOD.

Ang Bagong Mukha ng Aids sa Pilipinas

2010-01-09T22:26:00.008-05:00

Nakakalungkot at nakakaalarma naman ang artikulong ito na pinamagatang, Are young Pinoy gays the new face of AIDS in RP? Bagamat ang titulo ay patanong, kinompirma naman ng mga Gay rights advocates and AIDS awareness groups na ang mga young gays nga sa Pilipinas ay nagsisimula nang kumatawan sa mga bagong mukha ng HIV / AIDS sa bansa. Sa katunayan, ang mga pinakahuling statistika ng kaso ng AIDS sa Pilipinas, ay nagpapakita pagtaas ng mga kaso ng pagpasa nito sa iba pa. Madalas daw nasa may edad 25-34 taong gulang na nakikipagtalik sa ibang lalaki.

Alam naman natin sa Pilipinas, medyo hindi masyado malawak ang pagpapaalam nga impormasyon, lalo na marahil sa mga kasong ganito. Sana ipalaganap ang kaalaman at nang mas maiwasan. Akalain niyo ba naman ang taas ng porsiyento ng kasong ito. Noong nakaraang taon mula Enero hanggang Oktubre, 86 porsiyento ng 629 mga bagong kaso na sinubok ay positibo para sa HIV ay lalaki. Tingnan ang graph sa ibaba.

Philippines 2008 AIDS cases

Philippines 2009 AIDS cases

Ang mas nakakatakot pa, nasa isipan na ng mas nakararami sa atin na ang may mga HIV o AIDS ay mukhang sakitin talaga, buto't balat, iyong mahinang mahina ang itsura at talagang makikita sa postura pa lamang. Sa dami ng mga mga medikasyon ngayon, ang mga carrier ng AIDS at HIV ay hindi na mahahalata sa pisikal na basehan lamang, lalo na iyong mga nakaka-afford ng gastosin at sumusunod sa regular na check up. Paano nalang kung may mga hindi magandang trip ang iilan sa mga Pinoy AIDS/HIV carriers na ito at gusto lang mangdamay ng iba??? Iyong mga desperado at gusto lang magloko. At paano nalang kung hindi alam ng HIV/AIDS carrier na may AIDS o' HIV na pala siya? Maaari niyang ipasa ang virus ng walang ka-alam alam na ito'y bitbit na nila sa kanilang sarili.

Ang isang tao ay maaaring makakuha ng HIV sa pamamagitan ng pagkakaroon ng walang proteksiyong pagtatalik sa isang taong may HIV. Ang virus ay maaaring maging sa dugo sa isang nahawaang tao at maari ring ipasok ang inyong katawan sa pamamagitan ng maliliit na hiwa o' sores sa iyong balat. Iyong mga gumagamit din ng droga, lalo na iyong common na gamit ng karayom at iba pa.

Nais ko lang pong ipasa ang impormasyong ito. Iwas panganib para sa lahat.
Ang edukasyon tungkol sa AIDS sa buong mundo ay nananatiling isa sa mga mahalagang paraan upang maiwasan ang sakit na mula sa pagkalat.

New Year, Palit na Naman

2010-01-08T11:59:00.004-05:00

Nagpalit ako ng blog template kagabi. Hindi ko natapos ilipat ang mga widgets ko at nawala ko ang aking blog links. Marahil sa antok di ko namalayang di ko pala na copy ang listahan. Aye! Mamaya itutuloy ko ang pag aayos ng blog na ito. Ako ngayoy kasalukuyang kumakain ng snack. Hindi alam ng mga katabi kong magaganda na ako'y nagsusulat na ng blog entry. Ahaha! Ako yata ang pinakalatest na Droid addict. I so love this fone.

2010, katulad ng karamihan wish ko rin ang kaunlaran at kapayapaan. Hindi ko na ededetalye pa ang pagkarami-rami kong wishes God knows naman what they are. In terms of blogging naman, dito sa Babebibebing, sana madalas na akong makapag-update, with my new fone, I think makakasingit singit na ako ng entry. Online na nga ako ngayon 24/7 kahit tulog. Isa pa, sana mas madalas akong makapagbasa ng ibang blogs at makicomment. Namimiss ko na rin ang pakikipagkonek sa iba pang bloggers, lalo na sa KaBlogs.

O sya! Basta maya aayusin ko tuloy ang blog. Pasensya na muna mga kablogs, nawala ko mga links. Link ko kayo lahat mamaya. Enjoy your day! Or night, wherever you are. As for me, back to work :) God bless you!

Ha Ha Ha Ha Happy New Year

2010-01-01T10:16:00.003-05:00

Bagong taon, bagong simula, bagong pag-asa. 2010 Na. Wohoooooooooooooo!!!!!!! Tiyak marami-rami ngayon ang bagong gising at masakit ang ulo. Ummm, "Paging Doktor Hang-over"...

Simulan natin ang bagong taon sa tawa at musika. Makikanta...E-play ang video sa baba, at siguraduhing nakangiti habang sumasabay sa awitin.

Happy 2010

2009-12-31T03:00:00.000-05:00

Wishing Everyone a Happy, Healthy, Peaceful and Prosperous New Year.
May the good Lord Bless Us All and Grant the Desires of Our Hearts.

Pasko na Naman

2009-12-24T00:10:00.001-05:00

Good News: Pasko na Naman, at naririnig ko na naman ang mga masasayang awiting pang Pasko.

Not So Good News: Nasa Amerika ako ngayong Pasko, pang-ilan na ba to?

Hindi ko sinasabing hindi ako masaya na nandito ako. Ang sinasabi ko'y ayoko dito sa Pasko, higit na mas masaya at mas makabuluhan ang pasko sa Pilipinas. Sa palibot ng mga taong mahal ko at nagmamahal sa akin; ang aking pamilya, kamag-anak at mga kaibigan. At tiyak kong alam yan ng lahat ng Pinoy, saan mang sulok ng mundo.

Katulad ng linya ng kantang Pasko na naman, totoong "walang katulad ang Pasko sa Pilipinas". Malayong malayo, ibang-iba.

Nararamdaman niyo ba ang kalungkutan sa aking mga salita? Iyan ay dahil sa ang Pasko ang pinakapaborito kong okasyon. Gustong gusto ko ang simbang gabi, hindi ako pumapalpak dati sa Pilipinas. Umalan, bumagyo, pumupunta talaga ako sa simabahan para tapusin ang 9 days. Haha! Natatawa ako kapagka naaalala ko ito dahil marami-rami rin akong kapamilyang natatamad at tini-tease ako kapagka ulan at mahangin, malamig at bitbit ko ang payong pasulong sa simbahan.

Pinakagusto ko ang makikanta sa simbahan. Madalas pa nga, ang aantok-antok kong bestfriend na garay garay ko puntang simbahan ay pinagtatawanan ako kapagka medyo tumataas o' nawawala ako sa tono. May pagka makapal din kasi akong kumanta sa simbahan, walang pakialam sa iba.

Masaya, maraming magagandang memories. Kung isa-isahin ko pa, baka maantok kayo kakabasa.

At dito sa Amerika, parang ordinaryong araw lang ang pasko. Sa shopping malls mararamdaman mong Pasko rin, sa dami ng taong nagbibisihang magshopping, subalit sa pinaka araw na ng Pasko, kainan lang sa magkamag-anak, konting exchange gifts, tapos uwian na...then tahimik na ang gabi.

Imbes na magsaya, may halong lungkot at Pasko ko dito sa Amerika, dahil kada Pasko hinahanap hanap ko pa rin ang Paskong Pilipinas, ang mga ngiti at tawa, halakhak ng mga mahal sa buhay, ang kislap ng mga ilaw at ang ingay ng mga paputok at naglalakasang stereo.

Syempre makakalimutan ko bang bangitin ang mga pagkaing sariling atin? Hayzz!!!! Subalit gayunpaman, Merry Christmas sa lahat. Dapat Merry pa rin dahil Pasko. Puno ng pagmamahal at pagbibigayan, kahit pa tayo'y malayo.

Orasan ng Buhay

2009-12-16T10:39:00.003-05:00

Nakita ko ang tulang ito habang nagbabasa ako ng mga kwento at sulat ng mga kapamilya at recepient ng mga organ donors. Matagal tagal ko nang pinag-isipan ang maging Organ Donor, subalit kailangan ko pang ipaalam sa aking mga mahal sa buhay na nasa Pilipinas, bago pa man ako magpalista ng pormal. Ilang beses ko nang pinag-isipan at iniaalang-alang. Isa ito sa pinakamalaking pagbabago na nangyari sa akin sa taong ito. Dati na akong may malaking pagpupugay sa mga donors, lalo na sa mga naiwang pamilya na siyang na namamahala para maisakatuparan ang kahilingan ng donador.

The Clock of Life
by Robert H. Smith, copyright 1932, 1982

The clock of life is wound but once,
And no man has the power
To tell just when the hands will stop
At late or early hour.

To lose one's wealth is sad indeed,
To lose one's health is more,
To lose one's soul is such a loss
That no man can restore.

The present only is our own,
So live, love, toil with a will,
Place no faith in "Tomorrow,"
For the Clock may then be still.

At yan ang kahalagahan ng tinatawag nating, NGAYON!

Kung May Gusto Kang Gawin, Gawin Mo Na.
Kung May Gusto Kang Sabihin, Sabihin Mo Na.
Sige ka, Baka Bukas o' Makalawa, Huli Ka Na.

When things go wrong

2009-12-14T10:35:00.003-05:00

When things go wrong as they sometimes will,
When the road you're trudging seems all uphill,
When the funds are low and the debts are high,
And you want to smile but you have to sigh,
When care is pressing you down a bit
Rest if you must, but don't you quit.
Success is failure turned inside out,
The silver tint on the clouds of doubt,
And you can never tell how close you are,
It may be near when it seems afar.
So, stick to the fight when you're hardest hit
It's when things go wrong that you mustn't quit.

Nothing or Something

2009-12-06T00:54:00.001-05:00

If you do nothing, nothing is going to happen,
if you do something, something might happen,
The Future is yours, do something about it!

Ha? Lung Cancer?

2009-11-27T17:13:00.003-05:00

Halos sampung taon na ang lumipas nang una ko siyang makilala sa Pilipinas. Isa siyang German-American na pabalik-balik sa Pilipinas dahil gustong gusto niya ang klima at ang magagandang tanawin sa ating bansa, lalo na raw ang pakikitungo ng mga Pinoy sa kanya.

Naging mabuti namin siyang kaibigan. Nag-uusap kami online, patungkol sa mga negosyo, pamilya at iba pa. Itinuring na namin siyang hindi iba lalo't nakikita naman namin siya sa web camera palagi. Nakasanayan na namin ang makipagchat sa kanya kapag nakikita naming available siya. Bagamat pareho na kaming nasa Amerika, hindi na kami nagkitang muli sa personal, magkaiba kami ng state, puro online na tsika nalang.

Nitong nakaraang mga araw, pagkatapos ng aking pangungumusta, bigla nalang siyang nalungkot at natahimik. Biglang tumayo, di makita sa camera at pagkaraan ng ilang minuto, bumalik sabay type na "i have lung cancer".

Ako naman ay nagulat, "ha??? lung cancer???". Nakakalungkot, lalo't 80 percent na raw ng kanyang lungs ang nakain ng cancer. Hindi ko alam kung papaano ko ilarawan ang expresyon ng kanyang mukha habang tinatype niya ang balitang iyon. Pero kung gusto niyo talagang malaman, isipin niyo nalang kung ano ang mararamdaman ninyo kung alam niyong bilang na ang inyong mga araw.

Ang masaklap pa, alam na alam niyang lagi naming sinasabi sa kanya, dati pa, na mukhang malakas siya masyadong manigarilyo, hitit buga, sunod sunod...at tandang-tanda ko pa, minsan isang araw nabigkas ko pa ang salitang "lung cancer", babala.

Narito ang isang informational Smoking and Lung Cancer video inteview kay Jay Lee, M.D., isang Surgical Director, Thoraric Oncology Program sa UCLA Medical Center. (Click to play).

Smoking And Lung Cancer

Ang kanser sa baga' (lung cancer) ay may matagal na kilala bilang sakit ng isang smoker, ngunit ngayon, ayon sa mga doktor, palaki ng palaki ang mga natatagpuang kaso ng kanser sa baga, sa mga taong hindi naninigarilyo at hindi kailanman nakapagsindi ng isang sigarilyo sa kanilang buhay. Paalala lang naman :)

Kung gusto niyo ang video, paki-share nalang ng link nito.

I'm Yours Acapella

2009-11-18T06:32:00.002-05:00

Ang galing naman ng taong ito. Kantahin ba naman ang "Im Yours" ni Jazon Mraz ng Acapella, kanya pa lahat ng background. E-play niyo.

Sige Sulong Lang

2009-11-17T13:14:00.003-05:00

Our society is so caught up in winning, we forget that most of the great men and women in history have, at one time or another, failed at something. Often repeatedly, and discouragingly. But each failure is nothing more than a brick in the wall that forms the foundation of our success. We can't forget that.

—Carlton Young

Matira Matibay sa Buhay. Kung kailangang umiyak, sige iyak lang. Kung kailangang tumawa, hala tawa ng malakas. Madapa man, kailangang bumangon at muling lumakad...ng Pasulong :)

Cookies Mommy

2009-11-10T16:26:00.003-05:00

Tawa ko naman sa videong ito. Nawala ng konti ang pagod ko sa kakatawa. Cute ng batang ito. Masdan mabuti ang mukha niya kakaexplain sa mama niya. Naalala ko tuloy iyong mga maliliit na tsikiting sa Pinas, mga pamangkin na nakakaalis pagod sa kulit.

Mommy naman, give him more cookies. Hahaha. Cookies lang katapat e!

Connect With Me

2009-11-08T21:34:00.003-05:00

Yup! I have Facebook. Konek tayo? Ano Email address mo dun? :)

Last Song Syndrome

2009-11-05T21:43:00.003-05:00

Ay ewan ko't di ko namalayang kanina pa pala ako kanta ng kanta nito...last song syndrome nga. Inawat na ako ng kasama ko, nagrereklamo na sa sawa. Nadikit sa utak ko eh...paano ba yan? Sige nga kayo nga makinig at papasa ko sa inyo ang syndrome na ito....

Bread - Baby I'm A Want You Lyrics

Bread - Baby I'm A Want You Lyrics:

Baby, I'm-a want you
Baby, I'm-a need you
You the only one I care enough to hurt about
Maybe I'm-a crazy
But I just can't live without...

Your lovin' and affection
Givin' me direction
Like a guiding light to help me through my darkest hour
Lately I'm a-prayin'
That you'll always be a-stayin' beside me

Used to be my life was just emotions passing by
Feeling all the while and never really knowing why...

Lately I'm a-prayin'
That you'll always be a-stayin' beside me.

Used to be my life was just emotions passing by
Then you came along and made me laugh
And made me cry...
You taught me why...

Baby, I'm-a want you
Baby, I'm-a need you

Oh, it took so long to find you, baby

Baby, I'm-a want you
Baby, I'm-a need you

E replay niyo tapos pakinggan niyo ulit...tapos pakinggan niyo ulit...tapos ulit... hanggang magsawa kayo. OK? Pagpahingain niyo naman ako oy! Haha!

Batter Up!

2009-10-30T05:52:00.002-04:00

Baseball fever is in the air!

Sinusubaybayan ko sa kasalukuyan ang 2009 World Series Major League Baseball championship kung saan naglalaban para sa titulo ang New York Yankees at Philadelphia Phillies, best of seven games betting.

Di ko natapos panoorin ang 2nd game kagabi, nakatulog na pala ako. What the heck happened to Phillies lastnight? Pagkagising ko search ko agad ang result, talo. Aw! tie na tuloy. 1-1 win na sila. Sana mag champion ulit ang Philadelphia Phillies this year. (Sorry Yankees fans, i don't hate your team but bf is a BIG fan of Phillies, so I'm rooting for Phillies all the way).

Contact Me

2009-10-19T23:24:00.007-04:00

Pwedi niyo po akong makontak via email. Isulat lang po ang inyong mga katanungan, suhestiyon, problema, reklamo, at iba pa...

Maari din po kayong magpadala ng mensahe gamit ang messenger sa baba. Private po ang Conversations natin dito. Kung maaari po lamang, paki-edit po ng Nickname na makikita sa baba ng box, para malaman ko naman kung kanino nanggagalin ang mensahe. Maari po tayong mag live chat, kung hindi po busy. Madalas ko pong iniiwang bukas 24/7 ang aking messenger sa cellphone, kaya kung available man ang status ko, pero matagal ang first reply, baka busy po or humihilik si ako :)

My Baby You

2009-10-18T00:39:00.003-04:00

Wala lang, share ko lang tong magandang song na ito sa inyo. Isa sa mga kantang malapit sa puso ko. Aw!!!! hindi ko na sasabihin kung bakit.

The Lucky 8

2009-10-13T08:29:00.004-04:00

Noong October 6, 2009 exam ko at interview for U.S citizenship sa Atlanta, GA. Maraming tao, iba-ibang mukha at pangalan. Habang nag-aantay akong matawag ang pangalan ko'y inaliw ko ang sarili sa pakikinig ng iba't ibang pangalan na tinatawag. Parang nag t-tongue twist ang mga empleyado sa pagbigkas ng mga names ng applikante. Nakabawas na rin ng nerbiyos. Paano ba naman, habang nag-aantay naririnig ko pa ang karamihang nag Q and A's para sa exam...parang na tetense ako lalo baka makalimutan ko ang mga sagot sa Exam.

Nag-iikot ikot ang mata ko, hanap ng Pilipino. May iilan rin na sa tingin ko'y Pinoy. Medyo malayo nga lang ako sa kanila at busy din sila kasama ang pamilya.

Madalas, pagkatapos ng interview ay mag-aantay pa ng sulat galing sa U.S Immigration kung kelan ang appointment mo para sa panunumpa bilang bagong citizen. Sabi ng iba, madalas mga isa o' dalawang buwan pagkatapos ng interview.

Pero sa araw na iyon, isa ako sa mga walong applikante na, pina sumpa nila agad. Pagkatapos ng interview at exam ko, sabi ng nag interview sa akin, antayin ko daw matawag ang pangalan ko at susubukan niyang makapag sworn in ako agad. Siyempre tuwa ako. Lagpas dalawang oras ang byahe galing sa amin, papuntang Atlanta. Kainis pa ang byahe minsan, sobrang traffic, katakot malate sa appointment.

Pagkatapos ng Citizenship ceremony ng mga taong nakaschedule para sa araw na iyon, tinawag na kaming walo. Parehas kaming walang kamalay malay na ma-sworn in agad. Iyong iba, hindi man lang nakapagdala ng camera pang souvenier. Tapos iyong iba pa, nag-iisa, wala ang pamilya para makasaksi sa event na iyon. Isang napakalaking event iyon sa amin. Hindi birong processo at pag aayos ng mga papeles, bago makarating sa panunumpa. Syempre lahat kami gusto na nandoon ang mga mahal namin sa buhay para makasaksi. Meron akong kasama, isa. Actually siya lang naman kailangan kong nandoon, so ok na ako dun.

Buti may bitbit akong camera palagi. Napagsilbihan din. Iyong mga hindi nakapagdala ng camera pinag picturan din namin at hiningan ng email address, kahit papano magka souvenier naman. Ngayon, nasa Facebook friends ko na rin iyong iba. Bunos na iyong bagong friendship namin. Siguro iyong araw na iyon na ang pinaka-una at pinakahuling pagkakataon na magkita kami in person.

Hindi ko inakala na at the end of the day, uuwi na akong American Citizen. Natapos na rin ang sandamak mak na processing. Mula nang makarating ako dito sa tate, puro processing. Syempre di naman agad citizenship, may pinagdaanan pang ibang applications. Lagpas 4 pm na kami nakalabas sa Immigration office, nagmamadali pa kaming umuwi para di maabotan ng traffic sa uwian. Office hours, uwian nakakabaliw ang traffic. Aside from that, gutom na ako masyado, hindi ako nakapag lunch.

Asan ako sa litrato?

Soot ko'y kulay ng pagmamahal.

Next thing to do? Mag-apply ng U.S. Passport. Uwing uwi na ako sa Pilipinas. Miss ko na masyado ang pagkain at iba pa. Ngayon, pwedi na rin akong punta sa ibang bansa na walang visa. Yehawwwwwwww!!!!!

Balik Blogging

2009-10-08T11:42:00.003-04:00

Ahhh!!!! tagal kong nawala sa ere. Nag black-out ang blog na ito. Anong nangyari? Burnt out, tapos busy etc...etc...etc. ...napagod kakatype at kaka chikka si kamay at si isip.

Ang dami kong babasahing updates sa mga ka-blogs. Kumusta na kaya ang blogosphere? Kailangang mag-umpisa na naman ako ng pag-ikot ikot at basa.

Sabi nga, komplikado ang mundo. Bilog, nakakahilo ang ikot. Minsan payapa. Minsan magulo. Kapag daw gutom, kumain para manatiling malakas. Kapag pagod, magpahinga para bumalik ang lakas at makapagpatuloy sa paglalakbay.

Pana-panahon ika nga. At panahon na naman ng pagb-blog.

And so....i'm backkkkkkkkkkkkkkkk!

Woooooot!!!!

Oo Ikaw Nga!

2009-07-23T08:31:00.008-04:00

Malapit na ang mahabang exam namin kaya hindi muna masyadong blog hopping...(babawi ako next time guys) . Masyadong TOxic sa skol, kaloka ang sched, and yong dalawang tutee ko ay.... nakakaaliw, sometimes nakakadagdag pagod. Buti nalang makukulit lang pero mababait rin naman.

I'm trying to join Litratong Pinoy, kaya nagsimula na akong mag post ng mga pictures ayon sa tema nila. My first entry was yong previous post kong "tuyo". Nakikisali si ako. Mahilig din naman ako sa mga litrato at tambak na ang picture files sa computers ko. Sana makasali naman at nang mapagsilbihan naman iyong mga anik anik na mga litrato.

Ito nga pala para sa inyo...

Ingat ka! Ang ginagawa mo sa iba ay ginagawa mo rin sa iyong sarili. Babalik sa iyo ang lahat lahat ng ginagawa mo, madalas nga higit pa nito ang katumbas. Ang lahat ng tuwa, kabaitan at tulong na binigay mo, pati na ang lahat ng luha, pasakit at panloloko ay babalik sa'yo.

Naalala ko tuloy ang tula ni Henry Wadsworth Longfellow, na pinamemorya ng guro namin noon grade 5 kami...ang pamagat nito'y "The Arrow and the Song".

I shot an arrow into the air,
It fell to earth, I knew not where;
For so swiftly it flew, the sight
Could not follow it in its flight.

I breathed a song into the air,
It fell to earth, I knew not where;
For, who has sight so keen and strong
That it can follow the flight of song?

Long, long afterward, in an oak
I found the arrow, still unbroke;
And the song, from beginning to end,
I found again in the heart of a friend.

Parang lahat ng galaw natin ay parang arrow na pinapakawalan natin sa kalawakan. Tayo lang ang may alam kung ang arrow na iyan. Madalas hindi natin nasusundan ang mga pangyayari, madalas nakakalimutan nalang natin ang iba't ibang pangyayari sa buhay natin. Mabilis ang galaw ng buhay eh, pero Long, long afterward,darating din yan. Paano kung kada shot mo ng arrow sa kalawakan, sa'yo rin mahuhulog at ikaw rin ang matutuhog? Ano ang gagawin mo?

"Life is a like a boomerang...you get back what you give "

Musik

2009-07-22T12:26:00.003-04:00

These are some of the songs that we really really like. I meant I. Halos lahat ng kantang naririto ay especial sa aking puso. Naks! These are "our songs" people. If you know what I mean. Hehehe. Naka set po ang player na AUTO-PLAY. Pasensya na po sa mga nasa office na naligaw dito at biglang bagsak ng kanta. Naka set din po ang player bilang RANDOM/SHUFFLE para di paulit ulit ang arrangement ng songs, baka kasi magsawa kayo agad. I'll be adding more songs later.

I will add another set of songs po later, sa baba. Iyong puro tagalog naman. Marami rin kasi akong paborito na mga tagalog. Hehehe. Lalo na iyong mga OPM, iyong mga style ASIN at Sampaguita, APO Hiking Society at Iba Pa. Idadagdag ko iyon, later. GOD BLESS YOU GUYS! eNjoY Our Songs!!!!

Tuyo

2009-07-20T12:43:00.007-04:00

Ang larawan sa baba ay kuha sa gilid ng Chatahochee River, sa may bandang Phenix City, Alabama. Masdan ang tuyong-tuyo na lupa. Ang mga malalaking ugat ng mga punong kahoy ay makikita kapag ang tubig ay mababa. Kapag high tide naman, hindi makikita ang mga ugat na iyan at ang tubig ay halos umaabot na sa River walk side. Buhay po ang mga punong iyan, malalaki at maraming dahon.

Naisip ko lang...Gumagalaw din kaya ang mga ugat na ito kapag kabilugan ng buwan? Yay!

Bayani

2009-07-16T21:04:00.002-04:00

E-play ang video sa baba at pakinggan ang mga hinaing ni Juana Change.

Natawa ako dun sa sinabi ni Juana Change na; "maraming isnabera dito" dahil dito sa kung nasaan ako, TOTOOng maraming isnaberang Pilipina. Minsan nga, kahit kayong dalawa nalang ang nag-uusap, tapos kausapin mo ng tagalog mageenglish pa rin. Akala mo, nakalimutan nang magtagalog, baka nasanay na sa english. Pero tanungin mo naman kung matagal na ba siya dito, ang sagot mga ilang buwan pa lang o' kaya taon. Hehehe. Kung pakikinggan mong mabuti ang sinasabi.... Awwww! Wala na akong sasabihin. Haha.

Hindi ko sinasabing lahat, dahil marami-rami pa ring nanatiling friendly at nakikisama ng maayos.

Tungkol sa hinaing ni Juana Change sa Gobyerno....ahhh, talagang sakit sa ulo ang problemang ito. Kailangan talaga ng isang napakalakas at nakakawindang na sigaw ng mga Pilipino.

Hoyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy
Gisingggggggggggggggggggggggggggggggg!

Sana dumating na ang Pagbabago. Nakakasawa na nga marinig ang Sana. Puro nalang sana. Pero ano nga bang magagawa natin? kung alisin natin ang salitang "sana" parang inaalis na rin natin ang paniniwala nating mayroon pang PAG-ASA.( hindi po Philippine Atmospheric, Geophysical, and Astronomical Services Administration ha!)

Ang Ngayon

2009-07-15T12:05:00.006-04:00

Kuha ko ang litratong nasa ibaba, nang minsang maglakad-lakad ako sa tabing ilog. Mababaw lang ang aking kaligayahan. Masaya na akong makita ang maliit na punong tumutubo. Kapag ka nakakakita ako ng lumalaking puno naiisip ko ang mommy at nararamdaman ko uli ang "pag-asa" sa buhay. Sabi kasi dati ng mama ko, "kung ang mga ibong lilipad lipad lang at ang mga punong tumutubo lang kung kung saan ay hindi pinapabayaan ng Panginoon, tao pa kayang marunong magsikap at magpursige?" Basta magdasal lang daw palagi.

"There are two ways to live your life.
One is as though nothing is a miracle.
The other is as though everything is a miracle.”

~ Albert Einstein

Hindi palaging masarap ang buhay. Madalas nga, malungkot at masalimoot. Nasa sa atin lang ang pagpili kung magpapatumba tayo ng tuluyan, o' manatiling matatag.

Naaksidente ako kumakailan lang. Nagkapasa-pasa ako at gasgas. Sa lakas ng pagkauntog ng ulo ko, lagpas dalawang araw akong walang malay sa ospital. Nang magising ako, ang unang pumasok sa isip ko ay ang mga mahal ko sa buhay. Paglabas na paglabas ko sa ospital, tinawagan ko agad sina mama pero hindi ko na pinaalam na kamuntik na akong mamatay. Hindi ko gustong pati pa sila lahat doon sa Pilipinas ay mag-alala ng sobra.

Kung tatanungin ang lahat ng taong nakakilala sa akin ng personal, kung ano at paano ako, nasisiguro kong sasabihin nilang positibo akong tao. Pala-tawa kasi ako, mapagbiro at madalas nagbibigay ng mga positibong opinyon tungkol sa mga bagay bagay. Makikita niyo akong palaging nakasmile at tawa. Pero alam niyo ba, na hindi lahat ng tumatawa ay palaging masaya? Minsan may mga pagkakataong tumatawa ka lang, pero sa ilalim ng iyong isipan at puso meron kang dinadalang kalungkutan.

Sinong mag-aakala na sa likod ng boses kong tumatawa at masayang kausap sa telepono ay dumadaloy ang luha ko sa mata? Naisip ko lang kasi na ang kahalagahan ng buhay at tunay ngang hindi natin alam kung ano ang mangyayari bukas o' sa mga susunod pang mga araw. Naisip ko paano kaya kung hindi na ako nagising sa ospital? Paano kung tuluyan akong nawala? Namatay lang akong hindi ko man lang kasama ang mga mahal ko sa buhay. Nawala lang akong hindi man lang sila nasilayan ulit. Ano kayang nangyayari kung nawala ako? Dito ba ako sa U.S ililibing o' iuuwi ako sa Pilipinas na nakakahon? Naku, marami pa....maraming-marami pa.

Kaya umiiyak ako habang kausap ko sila. Pinagpapasa pasa ko ang telepono. Sinadya ko talagang huwag mag instant messenger at mag webcam dahil baka makita pa nila akong nasasaktan, malulungkot lang sila. Nasabi ko lang na naaksidente ako, pero okay na ako. Yun lang. Tama na ang impormasyong iyon para wala nang mag-aalala.

Dahil sa nangyari, nagsulat ako sa notebook ko ng mga mahahalagang bagay. Parang "will". Tapos sabi ko sa kasama ko sa bahay, kung saka sakaling may masamang mangyari sa akin, hanapin ang notebook na iyon sa cabinet ko at lahat ng kakailanganin nilang impormasyon ay naroon.

Kapag nandoon ka na sa puntong konti nalang ang kulang at tuluyan ka nang mamamaalam sa mundo, magiging payak ang pananaw mo sa buhay. Doon mo makikita at malalaman alin at sino ang mas mahalaga sayo kasi iyong ibang mga bagay hindi mo na maiisip.

Paminsan-minsan kapag ako nalang mag-isa. Wala nang kausap, at payapang nagmumuni-muni, binubusog ko nalang ang sarili ko ng masasaya at positibong pananaw, ng pag-asa, ng paniniwalang marami-rami pang milagrong darating ang ipagkakaloob ng Panginoon sa buhay ko. Sinisiguro kong sa bawat araw ay masabi ko ang mga bagay na dapat kung sabihin at ibig kong iparating. Sinisikap kong tapusin ang mga bagay na dapat kong tapusin araw-araw. Sinisikap kong mamuhay sa araw araw na para bang ito na ang aking huli dahil alam kong lahat tayo walang alam ano ang mangyayari bukas. Mahirap. Lalo na malayo ako sa mga mahal ko sa buhay. Tumatawag ako, nag-iiwan ng mensahe, nagt-text. I love you dito, iloveyou doon kahit sa mga friends ko. Dati na naman akong vocal, hindi ako nahihiyang magpahayag ng damdamin pero lalo na ngayon. Kahit medyo may tampo ako sa iba, basta sinasabi ko mahal ko sila.

Gusto kong paniwalaan ang sinabi Albert Einstein. Kung dalawa lang ang pagpipilian, siyempre dun na ako sa mamuhay ng parang milagro araw-araw, para mas may kabuluhan ang buhay at patuloy na may saysay. Magalak na tayo at buhay pa. Ibig sabihin, nandoon pa ang pag-asa. Di ba?

Gintong Mithiin

2009-07-14T00:01:00.055-04:00

* Upang pahalagahan ang papel na ginagampanan ng mga kapwa ko Pinoy Expats at OFW's sa kabuuang pag-unlad ng ating bansa, ninais kong mag-ambag sa pakontest ng PEBA (Pinoy Expats Blog Award) sa tema na "OFW's/Pinoy Expats: Pag-asa ng Bayan, Handog sa Mundo". Napasok pang #20 and entry ko na pinamagatan kong GINTONG MITHIIN.

Mabuhay ang lahat na mga masisipag nating OFW's at Expats!

Nitong mga nakaraang araw lang, sa isang talumpati para sa panlimang Ambassadors, Consuls General and Tourism Directors Tour (ACGTDT) sa taong ito, na ginanap sa Malacanang's Ceremonial Hall, pinuri na naman at pinasalamatan ni Pangulong Gloria Macapagal-Arroyo ang mga milyon-milyong overseas Filipino workers dahil sa patuloy na pagtulong sa pagpapaunlad ng ekonomiya ng Pilipinas lalo na ngayong nakikibaka tayo sa pandaigdigang hamon.

Ibinalita ng Presidente na ang remitances ng OFW's noong nakaraang taon ay umabot ng 0.4 bilyon, katumbas ng sampung porsyento ng gross domestic product (GDP).

“So far this year, they are already 2.5 percent higher than last year, thanks to your unswerving dedication, our far-flung heroes,” ang sabi ng Pangulo.

Nakakatuwang malaman na palaki ng palaki ang tulong na naibabahagi ng mga OFW's at Pinoy Expats sa ating bansa.

Ang Pilipinas ay isa sa mga pinakamalaking labor service provider sa mundo. Tinatayang may halos labin-tatlong milyong mga manggagawa (o' baka higit pa ngayon) sa ibang bansa na nagkalat sa buong mundo, handog ang kani-kanilang talento, talino, sigasig, pawis at dugo. Maraming OFW's at Expats sa iba't-ibang bahagi ng Asya, Gitnang Silangan, Kanlurang Europa, Amerika at sa malayong sulok ng mundo. Nakikipagsalaran at nagbabakasakali. Bitbit ang mga gintong mithiin. Ang positibong paniniwala, pag-asa, at baong pagmamahal ng pamilya ang siyang nagsisilbing gintong liwanag na umiilaw sa pusong namamanglaw.

Lagpas dalawang dekada na ang lumipas mula nang unang ihayag ng Pangulo ng Pilipinas na ang mga OFW's/ Pinoy Expats ay mga pag-asa ng bayan. Sa isang talumpati, noong 1988, sa isang grupo ng mga OFW's (na dating tinatawag na OCW's - Overseas Contract Workers) sinabi ni Presidente Cory Aquino sa kanila;

"Kayo po ang mga bagong bayani" ♥ .

Ito ay dahil sa hindi maikakailang benepisyo ng dollar remittances ng mga OFW's at Pinoy Expats sa ekonomiya ng Pilipinas. Mula noon, ang mga Overseas Filipino Workers ay kinilalang "Bagong Bayani". Sa katunayan, kabilang sa mga pinaka-publicized ng Administrasyong Aquino ay ang Proclamation No. 276, na nilagdaan noong Hunyo 21, 1988, na naghahayag na ang buwan ng Disyembre ay "Ang Buwan ng mga Overseas Filipino."

Naalala niyo pa ba ang Philippines 2000 na isinulong ng sumunod na pangulo ng bansa na si Presidente Fidel V. Ramos? Ang Philippines 2000 na dati'y nakikitang nakasulat maging sa mga bubong ng mga paaralan, ay kanyang programa para sa pang-ekonomiyang kaunlaran. Maging si Presidente Fidel V. Ramos ay nagsabing;
"Our Overseas Contract Workers are the new heroes of the Philippines" dahil ang remittances mula sa overseas Filipino workers ay isa pa rin sa malaking pinagkukunan ng kita ng pamahalaan.

Si Presidente Joseph Estrada naman ay minsang nanawagan at nagsabing; "the OFWs should continually remit their hard-earned dollars here to help prop up the heavily battered economy..." tanda ng kahalagahan ng kanilang mga kontribusyon sa ekonomiya ng bansa sa pamamagitan ng kani-kanilang remittances, pagbili ng mga ari-arian at paglikha ng mga negosyo.

Samantala, sabi naman ni President Gloria Macapagal-Arroyo;

"OFW's are heroes of the new millennium whose dollar remittances have helped stabilize the Philippine economy".

Subalit, kasabay ng bansag na "bagong bayani" ay ang mga kutya ng mga makabagong indio, ang mga taong mapagmataas na humihila sa mga OFW's at Pinoy expats pababa at walang agam-agam na nambabato ng putik at masasakit na salita na siyang nagpapaigting ng kalungkutang tinatamasa ng karamihan. Bilang mga (kapwa) Pilipino, nasa bawat isa sa atin ang ating lakas, nasa bawat isa rin sa atin ang ating kahinaan. Kung tulong-tulong tayo, itulak paitaas ang bawat isa at hindi pababa, natitiyak kong abot-kamay ang tagumpay. Tandaan po natin, "United we stand, divided we fall".

Isa pang paalala, hindi ang mga OFW's at Pinoy Expats ang kusang nagbansag ng titulong "bagong bayani" kundi ang mga Pangulo ng ating bayan, na siyang higit na nakakaalam sa estado at istatistika ng ating ekonomiya.

Ngayon nga, sa Admistrasyong Arroyo, ilang beses nang naipahayag ang kahalagahan ng mga OFW's at Pinoy Expats sa kaunlaran ng ating bayan. Naniniwala akong marami sa ating mga masisipag na mga OFW's ang taim-tim na nangangarap na umuwi at bumalik na sa tinubuang-bayan upang manatili at tumira kasama ang mga mahal sa buhay at makitang lumaki ang mga anak sa piling nila, subalit napipilitang magtiis sa labas ng bansa at patuloy na iginogol ang oras sa pagtatrabaho para mabigyan ng mas komportabling pamumuhay ang pamilya at makatulong sa bayan.

Bawat taon, mahigit sa isang milyong Pilipino ang umaalis para magtrabaho sa ibang bansa sa pamamagitan ng mga ahensiya at ibang mga programa, kabilang na ang mga sponsor ng gobyerno.

Sa malawak na papawirin ng cyberspace, mababasa natin ang mga nakakasigla at nakakalungkot na kuwento ng mga manggagawa sa ibang bansa, ang kani-kanilang hirap, pagod, kalungkutan, saya at pakikipagsapalaran. Dahil sa patuloy na pag-imbulog ng pangmasang midya, marami na sa ating mga OFW's at Pinoy expats ang may mga blogs na pumapaksa sa iba't ibang anyo, hugis, kulay, at galaw ng buhay. Binibigyang pakpak ang kani-kanilang expresyon, ideya, tuwa, pagkadismaya, at ang pang araw-araw na pakikibaka. Karamihan sa kanila ay naglilibang, lumalaban sa kalungkutan, naghahanap ng positibong magawa sa pusod ng disyertong mapanglaw, sa gitna ng iba't-ibang mukha at cultura. Natitiyak kong inyong ikalugod ang katapangan at katatagan ng mga OFW's at Pinoy Expats na nakikipag-konek sa kapwa Pilipino at isinusulong ang pagkakaisa. Kahit na malayo sa Pilipinas, ang kanilang sakripisyo at pag-aalay sa kanilang pamilya, ang kanilang pag-ibig at pagpapalawak ng kultura at mga pag-aalala para sa kinabukasan ng ating bansa ay hindi matatawaran.

Iba-iba man ang kwento, magkahawig naman sa dusa't himutok ng puso. Madalas mang sakbibi ng lungkot ang diwa, kapag sa mukha ng mga minamahal tuwa ay nakikita, at pasasalamat ang siyang sambit ng mga labing may ngiti, ang lahat ng lungkot ay napapawi, sakripisyo't luha ay langit nang inaari.

Nakakamangha ang salamin ng buhay OFW's at Pinoy Expats. Sa grupong KaBlogs pa lang, Blogs ng mga Kababayang OFW at Expats, kapansin-pansin na halos lahat sa ating mga OFW's at Pinoy Expats ay magagaling at binibigyang halaga ang pagiging Pilipino. Tunay na maipagmamalaki ng bayan.

E-play ang video sa baba at pakinggan ang mga sinabi ni Presidente Gloria Macapagal-Arroyo tungkol sa mga OFW's (Hongkong, SAR, 28 June 2009)

Presidential Citation Award to OFW Mildred Perez

Sa mga nagdaang taon, maging hanggang ngayon, ang remittances ng mga OFW's at Pinoy Expats ay isang mahalagang pinagkukunan ng kita ng bansa at tumutulong sa pagtaguyod ng ating ekonomiya. Hindi maikakailang ang ating mga masisipag na mga OFW's at Pinoy Expats ay mga "Pag-asa ng Bayan, Handog sa Mundo".

Bilang isang expat na katulad ng karamihan ay marangal at matapat na nagbabatak ng buto para sa pamilya at sa mga kadugong umaasa ng tulong, buong pagmamalaki at taas noo kong ipinagbubunyi ang lahat na mga masisipag na manggagawang Pilipino na buong tapang na humaharap sa hamon ng buhay saan mang sulok ng mundo.

Bigyang dangal po natin, igalang, at ipagmalaki ang ating mga OFW's at Pinoy Expats. At sana'y dinggin ng mga taong nasa posisyon at aksyonan ang matagal na nating hinihiling. Ating suklian ang mga biyaya na binibigay ng ating mga OFW's at Pinoy Expats sa bansa. Marami sa ating mga OFW's ang lubos na nahihirapan, inaabuso, hinaharass, at binabalewala lamang. Ipagkaloob na sana ang karagdagang benipisyo at proteksyon, legal na tulong at diplomatikong representasyon. Bigyang halaga at pakahulugan sana ng Gobyerno ang ibinansag nilang "bayani" at hindi gawing batobalani lamang na nakadikit sa pangalan ng mga masisipag nating manggagawa sa ibang bansa lalo na't halos lahat ng agensya ng ating gobyerno ay lubos na nakikinabang sa kanila. Pangalagaan natin ang siguridad ng mga Pilipino sa loob at labas ng bansa upang ang magandang pag-asa'y hindi manlabo. Sana rin mas palakasin, patibayin at paunlarin ng Gobyerno ang ating sariling Industriya sa Pilipinas para mabawasan na ang paglisan ng ating mga kababayan.

Sabay-sabay nating iangat ang Pilipinas. Ang tagumpay ay ating kamitin. Gintong mithiin ating abutin!

Tama Nang Enterpainment

2009-07-10T17:38:00.003-04:00

Ayoko nang puro pain ng buhay ko ang ini-entertain ko. Nakiki-awit na nga ako...Ba Be Bi Bebing......sakay sa agos ng buhay. Ang dami kong pagsubok...sunod-sunod. Hay naku! Akala ko mamamatay na ako. Pero sabi nga, "What Doesn't Kill You Makes You Stronger". Kaya kasabay ang taimtim na paniniwala sa Panginoon at sa paniniwalang lahat ng nangyayari ay may mahalagang rason, eto ako o...nakikiblog pa rin.

Kapag kailangang magtrabaho, trabaho lang. Kapag kailangang mag-aral, aral lang. Magsunog ng kilay hanggang kaya. Kapag nasasaktan, iyak lang...hagolgol hanggang mapagod si mata sa kakaluha. Kapag pagod, tulog lang at magpahinga. Kapag nalulungkot, kinig lang ng musika at makikanta. Kapag gutom, sige kain, bigyang sustansya ang katawan at isipan. Kapag may pagkakataon, blog lang at makibasa sa mga blog ng mga kaibigan.

Hindi madaling mamuhay ng malayo sa mga taong mahal mo at mahalaga sa'yo. Hindi mo alam anong nangyayari sa kanila at hindi nila alam anong nangyayari sa'yo. Makwento niyo man sa isa't-isa, iba pa rin yong kayo'y magkasama at nagdadamayan sa panahon ng tag-ulan.

Pero hindi naman bulag ang Panginoon. Kulang pa ang X-ray machine kung ang puso't isip mo'y basahin. Kaya tama na ang enterpainment:)

Salamat sa Inyo

2009-07-01T21:42:00.002-04:00

Marami pong salamat sa lahat ng kaibigan na nagpadala ng mensahe lalo na po sa lahat ng mga kaibigang nagsambit ng kaunting dasal. Medyo ok na po ako ngayon, kahit papaano'y nakapaggalaw galaw na po ako. Medyo bawal pa ang sobrang galaw pero kaya ko na. Taos puso po akong nagpapasalamat sa inyong mga well wishes. Sabi nga nila, sa oras ng matinding unos nalalaman ang mga tunay na nagmamahal at nagmamalasakit. Thankful naman ako sa halos lahat sa inyo na bagamat hindi ko kilala sa personal na buhay ay hindi nag-alintanang magdasal para ako'y magkamalay at gumaling.

Babawi nalang po ako sa mga susunod pang mga araw. Kailangan ko nang magpahinga ulit. Salamat po talaga sa mga malasakit at pagmamahal. Sadyang Mabait talaga ang Panginoon. Pagpalain sana kayong lahat.

Kahit Sino Pa

2009-06-26T09:34:00.004-04:00

Kahapon habang nanonood ako ng TV news, napag-alaman kong dali-daling isinugod si Michael Jackson, isa sa pinakamagaling at pinakasikat na entertainer sa buong mundo. Ipinakita sa TV na ang legendary King of Pop ay nasa sasakyang pang medikal emergency. Hindi ko lang masyadong pinansin, dahil akala ko, lalabas siyang buhay sa ospital na pinagdalhan sa kanya. Live na nakatutok iyong estasyong pinapanood ko. Mga 28 minutes later, sabi ng news anchor, idineklara siyang patay. At isa ako sa mga fans na nagulat. Akala ko kasi, lalabas siyang buhay sa ospital na iyon. Pabalik-balik na ipinakita ng stasyon ang kanyang nakaraan mula umpisa ng career niya, hanggang sa tumada na at nagkaroon ng kontrobersya sa buhay niya. Iba't-ibang angulo at video ang pinapakita. Iyon na ang pinaka-balita magdamag.

Marami siyang alalay sa buhay. May taga bitbit pa ng payong sa tabi, palagi. At hindi naman maikakaila na ibayong tagumpay ang kanyang natamasa. At ibayong yaman ang napagdaanan. Paulit-ulit..

Pero nang inilabas na siya sa ospital na iyon, matapos ideklarang patay, ang live na eksenang iyon ang nagtatak sa aking isipan.

Papuntang Helicopter, balot siya ng puting kumot at apat na tao ang may karga sa kung saan siya nakahiga, walang alalay na nakasunod at walang tagapayong. Parehong eksena sa mga ordinaryong tao. Ibang-iba sa mga videong ipinakita, sa tagumpay na natamasa.*

Kawawa naman ang naiwang anak ni Michael Jackson. Tiyak magiging circus ang mga susunod na araw, para sa pagdedesisyon kung kanina mapupunta ang tatlong anak niyang tagapagmana. Siguradong pagkakaguluhan at pag-aagawan ang mga batang ito.

Ang tao talaga, gaano man kayaman, pagdating sa kamatayan, nagiging pantay-pantay. Wala talagang madadalang kayamanan sa huling hantungan. Ang katotohanang ito ay hindi naman ligid sa kaalaman ng tao. Kaya hindi ko pa rin maintindihan kung bakit marami pa rin ang umaastang sila'y nakalalamang at kung magtrato ng kapwa'y akala mo kung sinong hindi namamatay. Kahit sino ka pa, pagdating sa libingan, ikaw at ikaw lang din ang maiiwan. Kung ang katawan nga hindi madadala, kayamanan pa?

*Magulo man ang personal niyang buhay, hindi maikakaila ang napakalaking impluwensiya at tagumpay niya sa musika. Isang malaking pagpupugay para kay Michael Jackson.

Paalam MJ. Sumalangit nawa.

Pagkaing Pagpag: Pantawid-Gutom?

2009-06-25T08:33:00.002-04:00

Nagulat ako at naawa nang makita ko ang videong ito. Ito ay bahagi ng katotohanan at isa sa mga salamin ng kahirapan sa Pilipinas. Medyo napa smile lang ako ng bahagya nang makita kong nakatawa pa rin at masasaya ang mga tao sa video. Mabuti nalang likas tayong mga Pinoy na masayahin at mapagbiro. Mas lalo tayong nagiging matibay sa buhay dahil sa kagawiang ito.

Hindi ko rin alam ano ang pagkaing pagpag. Ni hindi ko pa ito narinig dati. Dito ko na lamang sa video nalaman. Sa nalalapit na eleksyon, sana ang nasasalaming kahirapan ng videong ito ay masama sa isipan at adhikain ng mga gustong maglingkod sa bayan.

Ito ay video ng Sine Totoo ng GMA. E-play po lang po ninyo. Pakinggan pong mabuti ang sinasabi sa pinakadulo ng video at naway maging gabay natin ang mga binigkas na salita ni Hawie Severino.

Pagkaing Pagpag: Pantawid-Gutom?

Kundi Ba Naman Bastos...

2009-06-24T20:53:00.017-04:00

Kausap ko kanina sa yahoo messenger ang isang taong mahalaga sa akin. Siya iyong dahilan ng mga malulungkot kong kwento nitong mga nakaraang buwan. Pero syempre tinago ko na ang ilan sa mga posts na iyon, masyado na kasing personal. At ngayong may mga bisita na rin ang blog na ito, ipinasya kong mag cool na at huwag masyadong magkalat ng kalungkutan sa mundo. Kasi karamihan sa mga bisita ko'y nagbabasa at ayoko namang maramdaman nila ang emotion ko na palagi nalang malungkot at galit. Ganun ako magbasa ng mga blogs. Nararamdaman ko at naiintindihan ang emosyon ng nagsulat, parang naeexperience ko rin ang mundo niya, kaya nga enjoy ako sa pagbabasa ng iba't ibang blogs.

May ilang mga buwan na rin na madalas kaming magtalo sa mga personal na bagay. At dahil malayo kami sa isa't isa, kahit magkatabi lang ang bansa namin, nahihirapan kaming ayusin ang problema. Habang nagch-chat kami at nagtatalo, bigla nalang may nagtype na galit, naunawaan ko naman agad na hindi siya kasi biglang nag-iba ang tema at biglang nagtagalog, eh bisaya kaming pareho. Nainsulto ako. Kundi ba naman siya bastos, bakit biglang nakikisawsaw sa may usapan? Hindi naman niya ID at lalong hindi siya ang kinakausap ko. Eh hindi ko nga alam na nandoon siya. Halerrrr? Biglang nang-agaw ng keyboard at nagtype???? Tapos nagtapang-tapangan, nang-away....WTF (wat the fish...lolz!) Hindi daw ba ako nakakaintindi ng tagalog? Eh tagalog nga mga sagot ko sa mga message niya. Nang-insulto? . Tapos nag eenglish-english. Iningles ako. Ha ha ha ha.

Na provoke ako. Bastos na, nakikisawsaw sa usapan, tapos nang-insulto, nagmagaling pa. Tinawag pa akong loser. Hahahahahaha. Tapos nagtaka siya bakit ako tawa ng tawa. Sino kayang loser sa aming dalawa? Ay pinatulan ko na, inunahan ako e. Patawarin ako ni Lord, pag ako inunahan, Juice ko Day!!!! Mabait ako sa mga mababait sa akin, kapag magsasalbahe ka lang, huwag sa akin. Kasi mabait ako eh..... huwag subukan. Hik hik Hik!

Respect Begets Respect.
Kung gusto mong igalang ka, matuto kang gumalang at lumagar ng tama.

Tabi-tabi po.

Ito pa...ibubulong ko...
Mag-ayos ayos!

Hik Hik Hik!

O di ba ginawan talaga ng blog...kasi sumisilip yata yon dito e. Dis is eyspesyali por hir and ol dat ar layk hir. Hikhikhik!

Ay downt layk pipol ho ar bit ches bat ay lav beach.

Quote of the day: Maging wais na pusa, siguradohing tumahol sa tamang puno, dahil ang punong santol ay nambabato rin ng nagmumurang-kamatis....at mais

Wahahaha...Get's niyo?

Mga Sagot sa Tanong Ni Ano

2009-06-23T13:07:00.010-04:00

Mapangahas na mga tanong ni Ano (ayaw niyang pangalanan siya...siguro may utang o' hinahanap ng batas). Sinagot ko naman, natyempong wala akong magawa at nakikichikka lang din (utuin din). Sige basahin niyo, hindi ko na kasalanan kung maantok kayo, mainis, masuka, magutom at iba pa. Kilalanin daw si Ako. (Updated: January 06, 2010)

1. Sino si Bing?
Simpleng tao. Tahimik na madaldal. Seryosong mapagbiro.

2. Pwedi bang dagdagan? Sobrang iksi, yong mas malinaw.
Isa akong lisensyadong guro sa Pilipinas na dating nagtuturo sa Pinas ng Mathematics at Physics sa Highschool. Nagtutor din ako sa mga estudyanteng nasa kolehiyo at elementarya noon. Six ako nang mag-grade 1. Nineteen ako nang matapos sa kolehiyo, 20 ako noong magsimulang magturo sa isang napakalaking unibersidad sa amin.

3. Huh? 20 nagturo ka na?
OO maaga akong naggrade 1.

4. More pa...
Tama na yun.

5. Saan Ka Ngayon?
Nandito ako ngayon sa US. Matagal-tagal na rin ako dito. Mga ilang taon na, pero nami-miss ko pa rin ang Pilipinas, ang mga mukha ng mga taong nagmamahal sa akin, mga kapitbahay na kahit tsismosa ang iba, totoong may pakialam naman at malasakit ang karamihan, ang mga pagkaing gulay at prutas na mga paborito ko, ang mga natural na magandang tanawin. Ang jeepneys nag-iingay ng teeeettttttttttttt..tettt...tettt... Busina dito at doon, kahit obvious nang traffic at walang mapagdaanang iba. Hahaha. Lahat ng iyon, miss ko. Totoong ibang-iba ang Pilipinas at ibang-iba ang mga kaugaliang Pilipino. Mas namiss ko at mas naging makabayan nang malayo ako.

6. Ano ang Ginagawa mo jan?
Nagt-trabaho. Nagb-blog. Nag-gagarden din ako. Nag-aaral, balik-estudyante ako. This time sa linya ng Medisina naman. Sana matapos ko.

7. American Citizen ka na?
OO. Filipino at American Citizenship.

8. Edad?
Secret. Huluaan mo kaya? Nasa kalendaryo pa ang numero ko.

8. Status?
Civil. Lolz.

9. Maganda Ka.
Tanong yan?

10. Hindi... Ano ang maganda para sa'yo?
T.Y kung ganon. Ang kagandahan ng tao ay nasa tumitingin nito. Para sa akin ang kagandahan ng tao ay ang kabuuan nito; ang pisikal, moral, intelektwal, social at iba pa. Tamang timpla lang. Tamang asal, tamang galaw, tamang pag-iisip, tamang pilosopiya, tamang matapang, tamang duwag, linis sa katawan, tamang daldal, tamang tahimik at tamang biro. Kung ano ang timbang ng "tama", depende na sakin. Katulad mo, may mga criteria ka rin kung ano ang maganda at ano ang tama sa paningin mo.

11. Pilosopo Ka Ba?
Parang naririnig ko ang mga friends ko nagsasabing Mismo! Hahahaha. Sige na nga.... Oo, pero hindi ako namimilosopo. Makikinig lang ako at mag-iisip, baka mabago mo ang isip ko, kung hindi naman, okay lang. Lahat tayo may kanya-kanyang pananaw sa buhay. Kung hindi ako sang-ayon sa iyo, irerespeto pa rin kita at hindi ako makikipagtalo sa'yo. Syempre opinyon mo at paniniwala mo iyon. Lahat tayo may sariling paninindigan, pero hindi natin kailangang mamilosopo at manlait sa tao para lang maipakita nating mas magaling tayo. Ang tunay na magaling, talsikan man ng putik, magaling pa rin..kusang kikinang ang powers..LOlz!

12. Ano ang ayaw mo sa tao?
Ayoko ng maarte, nagmamagaling, sobrang plastik, at walang respeto sa kapwa. Tama na iyon kung dadagdagan ko pa, baka magmukha na akong nagmamarunong, hindi rin naman ako perfect. May mga shortcomings din ako. Basta importante sa tao ang balanse. Tamang timpla lang.

13. Masama ka Bang Kaaway?
Hindi ako nang-aaway.

14. Hindi.... Masama ka Bang Kaaway?
Hindi nga ako nang-aaway. Lolz..

15. Eh! Paano kung awayin ka?
Ano yan bata? Lolz...Kasalanan na nila iyon. Basta hindi ako nang-aaway. Pag inunahan ako at inapak-apakan, ibang usapan na yan. Tamang mabait lang ako...hindi santo. Kung away ang gusto di sige pagbigyan. Hahahaha. Mabait ka na nga, aawayin ka pa? aba'y naghahanap na talaga ng gulo yan.

16. Ikaw ba palagi kang nakatawa?
Madalas. Hindi naman sumasakit ang aking panga. Mababaw lang kaligayahan ko eh, minsan drama na ang palabas nahahanapan ko pa ng funny something. Kung gaano ako kabilis tumawa, ganun din ako katagal magalit. Galit na silang lahat, ako cool lang. Lolz...hindi ako pikonin e. Kaya ayokong magalit o' makiaway kasi pag galit ako, galit na talaga yon.

17. Nakakahawa yang hahahaha mo eh, parang hagalpak.
El o' el nalang.

18. Kelan ka nagiging seryoso?
Kung kinakailangan.

19. Describe mo ang mga kaibigan mo?
Malawak e. May propesyonal, may tambay, may mayayaman, may mga pulubi. May mga disente, meron ding hindi. May mga kaibigan akong mga katulong, magbobote, mga doktor. Iba-iba. Pwedi ako kahit sinong kasama basta di masamang tao.

20. Anong common nila?
Siguro ugali.

21. Yun pwedi. Matagal ka na sa Blogospero?
Mag-aapat na taon na rin. Marami-rami akong blogs, pinagkakakitaan yong ibang mga english. Ilang beses nakong sumubok ng personal blog pero nagiging commercial din later kasi ayoko ng masyadong personal. Ok na ako dito. Ang buhay ko paikot ikot lang, hindi masyadong interesting. Kalokohan ko marami, siguro thoughts nalang, hindi too much personal stuffs.

22. Madalas may mga gropo-gropo sa blogosphere. Wala kang ka groupo?
Wala iyong close talaga. Meron sa commercial blogs na linking and nagbibisitahan talaga, parang for business sake lang...networking din yon e. Dito sa babebibebing na blog nag-iikot ako sa mga nasa listahan ko at minsan nagagala din ako sa iba. Nag eenjoy ako magbasa at makicomment sa mga Ka-Blogs, minsan tahimik lang ako di na nakikisali sa comment pero nagbabasa talaga ako.

23. Bakit?
Interesting kasi malalaman mo anong trip niya o' mood o' iniisip niya sa mga panahong iyon. Basta enjoy.

24. Iyong social networking talaga na close meron ka?
Wala. Siguro dahil hindi ako masyadong open sa personal life ko. Hindi katulad ng iba. Nagsusulat ako ng damdamin at mood ko sometimes pilit na pilit pa yan.

Dati napasok ako sa mga pinay din na nasa America. May mga nakilala rin naman ako online na mababait, mga online journal talaga blogs nila, daily lives nila. Nawala ako dun siguro masyado nang malaki ang group, tapos nakikisali ako sa kanila pero hindi naman ako nagsasabi ng personal stuffs about me, so wala rin masyadong connection.

Ngayon dito ako sa KaBlogs nagb-bloghopping and gusto ko siya kasi iba-ibang personality malawak ang nakukuha kong impormasyon.

25. Paano ka napunta sa Ka Blogs?
Napadpad ako sa blog ni Marlon Perspektib. Nagenjoy ako kakabasa, tapos nagandahan ako sa ID niya. After Marlon, napaclick ako kay LordCM. Gusto ko iyong thoughts niya. Adhikain niya. Palagi akong bumibisita doon at nakikibasa. Tapos napunta ako kay Hari ng Sablay, naaaliw ako dun. Hanggang napadpad na rin ako sa ibang mga blogs. Tapos nandiyan si Jettro nakikicomment din ako dun. Hindi talaga ako mahilig magcomment kasi parang close mga tao dun pero nakikicomment na rin ako pagtagal. Nagsasanay pa akong makisali sa commenting.

26. Bakit hindi ka mahilig magcomment?
Kasi hindi ko sila kilala. Pero kapag gustong-gusto ko ang post, nakikicomment nalang. Pilit pa yan. Hindi naman ako mahiyain talaga, hindi lang ako sanay na ako iyong unang mag-effort. Ako iyong mag-aantay lang, even in real life pag may mga bagong tao, nasa isang tabi lang ako mag-aantay pansinin.

27. Nagbabasa Ka Ba Talaga ng mga binibisita mong Blogs?
Ay OO. Binabasa ko talaga mga iyan. Kahit hindi ako nagco-comment, nagbabasa akong talaga. Minsan nga nakakalimutan kong mag-iwan ng message sa cbox nila kasi busy din naman ako. Nagmumulti-tasking lang. Pag libre ako, ayon bilis basa ng mga blogs. Totoong enjoy ako and iyon ang importante. Kasi pagod ka na nga di ba? iyon na palipas oras ko ngayon.

28. Ano ang paborito mong blogs?
Marami eh. Lahat naman magagaling, iba iba lang ng style. Magagaling tayong mga pinoy talaga at matatalino.

29. Alam mo bang yong gulo sa iba nating mga ka-blogs at kay Mike Avenue?
OO. Natyempong busy ako ng mga araw na iyon noong unang dinig ko hindi ako nakikicomment pero nabasa ko at nalaman ang gulo later na.

30. Ano ang opinyon mo tungkol sa pangyayaring iyon?
Masakit sa kapwa ang mga binitawan niyang salita. Masakit malaman ganun kaliit at kasama ang tingin sa kapwa niya Pilipino na totoong nagsasakripisyo at kumakayod ng husto para sa pamilya. Wala siyang karapatang manghusga. Kung may kilala man siyang mga OFW na ganun ang dahilan at ginagawa (base sa mga description niya), siguradong iilan lang sila. Hindi tamang mag-generalize lalo't hindi naman sigurado. Kaya nga may salitang "iilan" at "some" sa english dahil hindi naman lahat ng tao pareho. Masyadong masakit iyong sinulat niya at natural lang na masaktan at maoffend ang iba. Masakit eh, nakakainsulto. Totoong malaya tayong magpahayag ng ating mga saloobin at koro-koro pero kailangan din nating maging responsable. Hindi nga ba't kasabay ng higit na kapangyarihan kagaya ng pagsusulat ay ang mas malaking responsibilidad?

31. Gusto mo bang baguhin ng style ng Ba Be Bi Bebing?
Walang style ang blog ko. Dati kasi seryoso to, walang nagbabasa. Lahat ng kalungkutan at frustrations ko, dito ko binubuhos. Kung mababasa mo lang ang mga luma kong entry baka isipin mong magpapakamatay na ako. Lolz. Kasi tago tong blog nato dati eh and noong time na iyon nagkaproblema kami ng isang taong napakaclose sakin, bestfriend. Hanggang ngayon may tampuhan pa rin, malayo kasi kami sa isa't isa mahirap ang communication. Ngayon may mga napapadpad na dito, kailangan kong itago ang mga lumang super personal na mga bagay bagay. Hindi ko pa alam anong style ang pokos ko sa Ba Be Bi Bebing. Hinahanap ko pa ang aking comfort zone. Ok na sa akin na andyan lang ang blog na ito at nakakapaglibot ako sa iba, kasi dun naman ako enjoy, sa pagbabasa. Baka isang araw, makapagdesisyon din ako kung ano talaga ang gusto ko sa blog na ito. Naglalaro lang ako. Palipas oras, pawala ng pagod. Pansin mo naman siguro iba-iba nilalagay ko. Anik anik lang...wala sa ayos ng tema...kasi wala pa akong tema.

32. Wala ka bang naging BF na OFW? Mukha kasing malapit talaga kami sa puso mo?
Actually noon bago pako dito sa Tate, nasa mga Pinoy forums ako and marami akong naging kaibigan na mga OFW rin kaya kahit papa'no alam ko ang hirap at sakripisyo nila. Hindi madali. Hindi naman malayo ang buhay ko sa mga OFW.
35. May OFW na bang minsan nagpatibok ng puso mo?
Meron.

36. Hahaha. Sino?
Isang tutubi. Isang guy na may pagkahawig sa una kong bf ang ugali.

37. Sino naman ang maswerteng iyon?
Hindi ko na nakakausap now. Sa maiksing panahon na nagkausap kami, parang nakita ko sa kanya yong unang BF ko, kaya siguro nawindang ako sandali. Sandali lang yon. Alam kong nawindang talaga ako dun kasi nagawan ko iyon ng tula sa isang upuan lang. Parang buhos na buhos ang damdamin. Sa buhos e nawala rin agad. Hahahahaha. Kaloka!

38. Ba't wala na?
Nauntog kami pareho. Lolz. Pareho lang yata kaming bored noon and found each other.

39. Ano ang type mong guy?
Iyong mahal na mahal ang kanilang nanay at mga kapatid na babae. Malaking plus yon. Tamang prinsipyo. Ayoko ng masyadong matapang, o masyadong duwag. Ayoko ng masyadong seryoso o' masyadong mapagbiro. Balance lang sa panloob at panlabas na kaanyuan. Nagiging pangit lang ang tao sa paningin ko kung ang ugali nito'y negatibo.

40. Bakit Ba Be Bi Be Bing?
Kasi tawag nila sakin sa bahay Bebing, yong ibang pinsan ko tawag Bingkay. Medyo personal naman ng konti ang blog kaya yon na title ko. Madali kasing tandaan parang abakada lang.

41. Hindi naman personal ang Ba Be Bi Be Bing mo ah. Wala masyadong personal details.
OO nga eh. Ito nalang mga tanong mo ilalagay ko dun para may "konting" details tungkol sa akin.

42. Sige. Konti Lang?
Oo. Ayoko ng sobra. Shy ako. Pribadong citizen ako, hindi ako importanteng tao. Wala naman akong mga fans eh. Hindi ako magaling makipagkaibigan. Kung naging lalaki ako, patay! hindi ako magkakanobya. Hahaha.

43. Other Blogs?
I actually have a lot of sites but I kept my other blogs in an anonymous writer, so I don't link them all. Well I do, but hidden.

44. Kita kong meron kang Inspirational Quotes site?
Oo, sa nasabi ko na po, medyo marami rami akong sites online. Ilalantad ko rin silang lahat kapag ka ayos na masyado o' establish na masyado.

45. That's a lot of quotations compiled. You must really like Quotations.

I do. I love reading different quotations for power. Its a ball of light in my hand, keeping me sane and guided by the wisdom and humor of the wise and funny, and lessons from individuals with different experiences in life. Inspirational Quotes helps me in actively pursuing a dream and attaining satisfaction in it. I compilled them there, there are a lot of them that I was not able to post. I can't manage to post every quotations I read.

46. Nice naman. Sabi mo marami kang blogs/websites. Kumikita ka ba Online?
Opo. It started in 2006 as libangan, bored, walang magawa. Until nagsimula na akong kumita, so tinodo ko na. Haha! Nag eenjoy na ako, kumikita pa. Hindi kalakihan sa simula, pero palaki ng palaki. Lalo na iyong mga sariling domain name ko, iyong mga dot com at dot net, or dot info.

47. Paano ka Natuto gumawa ng websites at sa mga codings? Nag-school ka?
Hindi po. I read a lot, self study. Puro lang ako self study. Kahit sa iyong ibang mga languages na nauunawaan ko at alam kong bigkasin, self-study lang din. Naghihiram po ako ng mga libro sa public library.

48. Paano ba iyong sinasabi mong self-study?
Basa lang po ng mga libro, o' kaya sa online . Tapos subok-subok lang. It works naman sa akin kasi ganun na ako, nakasanayan ko na pong ganun. Iyong pag may gusto akong gawin, subok subok lang until matuto. Madali akong mabored, kaya marami akong ginagawa palagi, iba-ibang field, sabay sabay so para lang akong naglalaro. Nag eenjoy akong ganun.

49. Ano naman pinag-aabalahan mo? Iyong sinasabi mong sabay sabay?
Naku marami. Nag-gagarden ako, gumagawa ng fashion jewelry, candles, blogs, work pa, self study pa ng ibang fields. Siguro kasi, di mapakali utak ko, palaging maraming gustong gawin. Malikot. Ang mga blogs ko ganun din, iba -ibang themes. Ito lang Ba Be Bi Bebing, palipasan lang talaga ng oras, wala monetization.

Pwedi end na? Hehehe...haba na kasi masyado.

50. Wow! Galing naman! Ok.
Thank you.

Mamuhay ng may Kabuluhan

2009-06-21T07:01:00.007-04:00

Handa na o hindi, darating ang araw na ang lahat ng ito ay matatapos. Hindi na sisikat ang araw, walang minuto, oras o' linggo. Ang lahat ng mga bagay na iyong inipon, pinahalagahan man o' kinalimutan, ay maipasa sa ibang tao.

Ang iyong kayamanan, katanyagan at kapangyarihan ay pilipisang matigang sa kawalanng halaga. Hindi mahalaga kung ano ang iyong paga-ari o' kung ano ang iyong taglay. Ang iyong poot, galit, inggit, sisi at pag-aalinlangan ay tuluyang mawawala.

Maging ang iyong inaasahan, mga ambisyon, plano, at mga nakalistang gawin ay lilipas. Ang lahat ng tagumpay at pagkatalo na minsan ay mahalaga sa'yo ay maglalaho.

Hindi mahalaga kung saan ka nagmula. Hindi mahalaga kung ikaw ay maganda o' hindi, may kislap o' wala. Kahit na ang iyong kasarian at ang kulay ng iyong balat ay walang saysay.

Ano ang mahalaga? Paano susukatin ang kahalagahan ng natitira mong mga araw?

Hindi ang mga bagay na iyong binili, kundi kung ano ang iyong binuo; hindi kung ano ang meron ka, kundi kung ano ang iyong ibinigay.

Hindi importante ang iyong tagumpay, kundi ang iyong kabuluhan.
Hindi importante kung ano na iyong mga natutunan, kundi kung ano ang iyong mga itinuro.

Ang mahalaga ay ang iyong bawat pagkilos ng may integridad, pakikiramay, tapang o' pagpapakasakit na magbibigay inspirasyon, kapangyarihan at paghihikayat sa iba na tumulad sa iyong mga halimbawa.

Hindi mahalaga ang iyong mga kakayahan, kundi ay ang iyong katangian,
Hindi mahalaga kung gaano karaming mga tao ang kilala mo, kundi kung gaano karami ang mangungulila at manghinayang ng iyong pangmatagalang pagkawala kapag ikaw ay hindi na makikita.

Hindi mahalaga ang iyong mga alaala, kundi ang mga alaala na maiiwang buhay sa mga taong nagmamahal sa'yo. Ang mahalaga ay kung gaano ka katagal na maala-ala, kung sino at sa kung ano.

Ang pamumuhay ng may kabuluhan ay hindi aksidente. Ito ay hindi isang bagay na bigla na lamang dumating o' mangyayari. Ang pamumuhay ng may kabuluhan ay isang bagay na ating pinipili.

Piliing mamuhay ng may kabuluhan.

Mabuhay ang mga Tatay

2009-06-21T00:07:00.001-04:00

Gusto ko lang batiin ang mga masisipag kong mga kablogs na mga pogi at may mga tsikiting na. Happy Father's Day sa inyong lahat. Sanay pagpalain pa kayo ng Maykapal at bigyan ng malusog na pangangatawan. Nawa'y maabot niya lahat ng inyong mga pangarap para sa inyong pamilya. Sana rin mas pahalagahan kayo at mahalin ng mga taong malalapit sa inyong puso, lalo na ng inyong mga inspirasyon.

"I Love You Pa. Alam ko nandiyan ka lang palagi nakabantay at patuloy na nagmamahal. E-hello mo nalang ako sa mga anghel na nagbabantay rin sa akin. I'll see you soon in Heaven, say me Hi to God"

Palit Na Naman

2009-06-20T15:24:00.005-04:00

Nagsawa yata ako sa dati kong template at eto, pinalitan ko na naman. Walang magrereklamo at magsasabing sawain ako dahil noon ko pa alam yan. Hik hik hik! Pwera biro, hindi ko naman pinagsawaan, napagtripan ko lang gawing tatlo ang column para mas maluwag.

Juice Ko Day! Nakakabaliw na ang temperatura.
Sobrang initttttttttttttttttttt. 100 °F ( 37.778 °C) ! Bukas pa magsisimula ang summer pero naku mainit na masyado.

Panalangin ko: Sana maging maayos na at payapa ang kaguluhan sa Iran. Kawawa naman ang mga inosenteng nadadamay, nasasaktan at nasusugutan. Sana PEACE na. Sana. Sana. Ipagpanalangin po natin ang kapayapaan.

Ano ang Patis?

2009-06-16T19:48:00.004-04:00

Madalas kong mamiss ang lutong Pinoy. Dahil dito, kapag may nakikita akong mga Filipino recipes, sinusubukan ko ito. Sa Pilipinas, sanay akong may nagluluto ng masarap na pagkain, dito nasanay na akong kumain ng sarili kong lutong Pinoy. Hehehe. Hindi ako kagalingan magluto dati. Dito nalang ako natuto, kung kelan malayo sa mga magagaling sanang magturo.

Noong nakaraang lingo, may nakita akong video na nagtuturong magluto ng Pininyahang manok. Nilista ko ang mga sangkap para mabili ko ang mga kulang. Hindi ko napansin na kailangan din pala ng Patis. Pinagsasabay sabay kasi ang gawain, multi-tasking, ayon nabingi yata ako at hindi ko narinig ang Patis. Binili ko ang mga sangkap at nagluto na nga ang kawawang bata.

Bitbit ko pa ang laptop sa kusina, pinanood ko iyong video at sinabayan ko sa pagluluto. Pause muna kapag nabibingi na naman o' nabibilisan. Tapos biglang sabi ng nagtuturo sa video; "Ang panimpla po natin...patis lang"

Nagulat si ako. "Huh! Ano ang Patis?". Dali dali akong naghanap sa mga sauce ko. Meron akong soy sauce, vinegar, rice vinegar, worcestershire sauce, oyster sauce, apple cider vinegar. Ano kaya sa bisaya ang patis? Yay! nahiya ako sa sarili ko, ayan kasi magaling lang kumain, walang pakialam sa sangkap. Mabuti nalang hindi pa luto ang manok, may oras pa akong mag google. Nagtype...Patis in English. Scan ng scan sa mga resultang binigay ng google...basa..basa...walang makuhang info. Nagdial sa telepono (hindi naman sa 911, ano ka! ), tawag ako sa kaibigan ko. "Dith, alam mo ba ano ang patis sa english?". Sumagot, hindi. Bisaya rin siya. Alam niya ano ang patis, describe pa niya ang lasa. Tumawa nalang kami pareho. At binaba ko na ang telepono, bumalik sa luto ko.

Minagic ko nalang, nilagyan ko ng konting toyo at rice vinegar. Syempre iyong ibang sangkap pa ayon kay Kuya Chef (iyong pinoy sa video na nagtuturo). Hindi ko alam ano ang pangalan niya.

Tinikman ko na. Aba! milagro, masarap pa rin. Medyo oily ng konti kasi yong chickeen ko may skin pa, dapat konting oil lang nilagay ko pero pwedi na rin. Masarap din naman. Unang subok ng pininyahang manok => Pwedi na (+80 points)

Habang hinihintay kong maluto ang magic pinanyahang manok ko, nagbasa pa ako online at ayun! Patis, fish sauce. Ay sus! Fish sauce lang pala ang english ng Patis. Hindi kasi mahilig ng patis si mommy sa bahay. Siguro meron din kami niyan dati, baka bisayang name lang kaya hindi ko alam. O talaga lang wala akong pakialam sa kusina dati. (Either...or. )

May mga patis sa Asian store dito. Kahapon namalengke ako, bitbit ko na ang fish sauce. Kailangan kong subukan uli para perpek ang lasa. Ako lang din naman mag-isa ang kumakain kaya wala rin namang magsusumbong sa pulis.

Metro Atlanta Nakakabaliw

2009-06-15T14:06:00.008-04:00

Bumalik na naman ako sa Atlanta, Georgia noong June 12 para sa aking fingerprinting appointment ng U.S Citizenship. Masarap sanang mag side trip ulit at bumisita sa zoo. Kaya lang ayoko namang ma-late sa appointment ko.

Nakakainis magmaneho sa Atlanta, traffic masyado lalo na ngayon na maraming construction sa daan at kapagka nagkamali ka ng liko sa highway, iikot ka pa.

Buti nalang, hindi ako ang nagmamaneho duling duling sana ako sa daan. Akala ko hindi ako sasamahan lalo't hindi rin naman pinapapasok sa opisina ang mga hindi aplikante. Ilang beses na akong bumisita dito at palagi nalang may improvement, lalo na sa daan. Hayyyzzz..nakakabaliw sa hi-way. Siguro sanayan nga lang, mahirap nga naman iyong biglang lipat sa lane, para maka liko agad.

Lagpas dalawang oras ang byahe pasulong Atlanta galing sa bahay, another two hours pabalik. Ang appointment ko sa loob ng opisina hindi man lang inabot ng 30 minutes. Mas matagal pa ang byahe kaysa appointment talaga, pero nasanay na rin ako dahil ganun din naman sa mga naunang appointment ko dito noong nakaraang mga taon.

Tiyak balik na naman ako ulit kapagka doon pa rin ang venue ng interview ko at oath taking. Pero di bale, dalawang step nalang at matatapos na rin ako sa byaheng ito.

Adik Sa'yo

2009-06-10T12:26:00.006-04:00

Adik Ka Ba? Sa mga palabas sa TV. Hindi ako masyadong adik sa mga teledramas pero nanonood din ako kapag may nagustuhan. Eto kinaaaliwan ko ngayon ang Adik Sa'yo.

Tamang Tayming ko naman sa bagong GMA Telebabad na palabas na pinamagatang Adik Sa'yo. Trip ko ang tema. Very light. Romantic Comedy. Nakakasawa na rin ang puro drama. Tawa ko ba naman ng tawa sa show na ito. Noong Lunes lang yata to nag umpisa sa Pinas. Marami-rami rin namang magagandang palabas hindi ko nalang pinapanood kasi hindi ko naumpisahan, mahirap na sundan ang estorya.

May nag-uupload ng mga episodes nito sa youtube, pwedi niyo ring mapanood sa pinoychannel.tv.

Anak To The MaKs

2009-06-08T09:15:00.001-04:00

Nakakalungkot na masyado ang kahirapan sa Pilipinas. Sa matrapik na daan pa lang, makikita mo ang mga batang pinagnakawan ng kamosmosan, nasa lansangan, namamalimos, natututong magloko, magnakaw, mangupit, umaakting, manloko sa kapwa . Ano ang nangyari sa mga binansagan ni Dr. Jose Rizal na pag-asa ng bayan?

Ang pamilya ang pinakamaliit at pundamental na panlipunang grupo sa lipunan. Dito nagsisimula ang pag-aalaga ng buhay. Nandiyan si nanay, si tatay, at anak o' mga anak. Si anak ang bata, lumaki, nagkapamilya at nagkaanak. Tapos sa susunod na henerasyon, ganun ulit ang takbo ng buhay, hindi man lahat ang nagkakanak, patuloy ang pagsulong ng henerasyon ng tao.

Alam kong walang karapatan ang sino man na manghusga sa kapwa dahil lahat tayo, sagana man ang buhay o' hindi dito sa mundong ating ginagalawan, pantay-pantay tayo sa mata ng nag-iisang Diyos. Hindi ko lang maintindihan kung bakit marami pa ring mga nanay at tatay na lubog na nga sa kahirapan, gumagawa pa rin ng anak...to the maks.

Sabi ng mga depensibong magulang, wala raw tayong pakialam, buhay nila iyon at hindi tayo ang nagpapakain sa kanila. Hanggang kailan ba tayo magbubulag bulagan na ang kanya kanyang kahirapan ay sobrang nakakaapekto sa pag-unalad ng bayan? Nandiyan ang kaawa awang mga walang tahanan at walang makain. Iyong iba nagiging salot na lipunan, umaabuso sa droga para kahit sa ilang oras o minuto man lamang ay makatakas sa hirap at kalungkutan. Iyong iba pa nagnanakaw, pumapatay para mabuhay.

Hanggat patuloy na nag-aanak ng higit pa sa kayang buhayin, pagpapaaralin, at gabayan ng tama, lalo lang lalala ang kahirapan. Kung sa pamilya pa lang, may kakulangan na ng mga karaniwang bagay tulad ng pagkain, pananamit, tirahan, ligtas na inuming tubig, at ang lahat na ng kailangan sa pang araw araw na pamumuhay, ang kalidad ng buhay sa pakikipagsalaran sa lipunan ay mas mahirap na, kumpara sa ibang pamilya. Maraming mga pag-asa ng bayan ang hindi nabigyan ng tamang edukasyon na siyang isa sa mga pinakamahalagang paraan sa pagtakas mula sa kahirapan.

Maraming mga pilosopo ang nagsasabing hindi na sila mag-aaral dahil marami rin namang nakapag-aral ang walang trabaho at mahirap pa rin.
Bagamat may katotohanan din ang salitaing ito, huwag nating maliitin ang dulot ng ibayong pag-aaral lalo't higit natin itong kailangan ngayon sa naghihingalong Republika ng Pilipinas. Bitbit ng mga nakapag-aral ang mas maliwanag na pag-asa. Sabi nga, ang katalinuhan ng tao ay hindi nananakaw ninuman, hiwain man ang ating mga ulo at pagtatadtarin ang ating utak, mamamatay tayong bitbit ang ating kaalaman.

Palaki ng palaki ang numero ng ating populasyon kada taon, hindi naman lumalaki ang area ng lupa sa Pilipinas. Pasikip ng pasikip, patrapik ng patrapik, pahirap ng pahirap.

Nasaan na ba ang ating mga "sintido common"? Bawat isa sa atin ay mahalaga sa kaunlaran ng bayan. Lalo na ang bawat pamilya na pundasyon sa lipunan. Ang mga nanay at tatay ang nag-aaruga, gumagabay at nagpapalaki sa mga pag-asa ng bayan. Nasa kanila ang mahalagang susi ng pagpapabuti sa pamumuhay lalo na sa mga susunod na henerasyon.

Ibuhos po natin ang ating pagmamahal sa kapwa at maging responsableng mga magulang po sana tayo. Huwag sana tayong mag anak ng anak... To The MaKs. Kawawa naman ang mga bata. Kung mahirap lamang kayo, gusto mo bang maranasan din ng anak mo ang kahirapang pinagdaanan mo?

Magpakatatag Ka Puso

2009-06-08T06:55:00.011-04:00

Mapagbiro rin ang talaga ang tadhana. Sa dami ba naman ng mga pusong nag-aantay din na mahalin at pagtuonan mo ng pansin, madalas doon pa tayo nahuhumaling sa taong magpapaiyak lang pala sa atin. Minsan magtataka ka nalang, anong nangyari. Bakit? paano? saan? Parang bigla nalang isang araw, nagising kang wasak na ang mundong dati punong-puno ng saya, mga magagandang pangarap na sabay na binoo, mga pangakong akala mo'y hindi na magbabago.

Minsan buong tapang kang nakatayo, bitbit ang pag-asang lilipas din ang lahat. Minsan naman, gusto mo nang maglaho nang matapos na ang lahat ng hirap at kirot na nararamdamin. Bakit nga kaya may mga taong walang pakialam sa damdamin ng iba? Minsan kung sino pa iyong mabait naman sa kapwa at walang ginagawang masama, siya pang nagdurusa at nasasaktan.

Gusto mo, ayaw mo. Magulo. Minsan ayaw mo na talaga, nakakapagod din kasi ang umunawa at palaging nagpapakumbaba. Minsan naman gustong gusto mo pang ipaglaban at ipakita sa iba na nalampasan mo ang bagyong pilit na nagpapatumba. Kaya nga lamang, hindi lang naman ikaw ang pinagkukunan ng lakas. Paano kung ikaw lang ang matapang? paano kung ang isang panig ng partidong nasa kabilang bahagi ng mundo ay bulagta na sa lupa, mahinang mahina at nawawalan an rin ng pag-asa?

Minsan magtatanong ka sa iyong sarili, kaya mo pa ba puso? Kakayanin mo pa ba? Hanggang saan ang iyong pasensya? Hanggang kailan ang iyong tatag?

Punong puno ng katanungan ang iyong isip. Mga tanong na hindi agad masasagot ng panahon. Punong-puno ng kirot at pait, mga sugat na hindi agad mapaghilom ng panahon. Kung wala ang salitang "maybe" o' "baka", paano pa kaya magpapatuloy ang puso na makibaka at makisakay sa agos ng buhay? Totoo ngang ang pag-asa nalang ang tanging pag-asa para bumangon at makisaya, ipagpatuloy ang buhay.

Magpakatatag ka puso. Darating din ang araw na mauunawaan mo at magiging malinaw sa iyo ang lahat. Mabait ang Panginoon. Kahit kailan naman hindi ka Niya pinabayaan. Sige lang...antay lang...Sasaya ka rin ulit. Hindi nga ba palaging may isang bahaghari pagkatapos ng ulan?

Para sa mga adik ng iPhone

2009-06-05T08:47:00.001-04:00

Natawa naman ako sa design nitong underwear nato. Marahil dahil usong uso ngayon ang iPhone at kilala ito sa kanilang feature na "slide to unlock", may nagdesign din ng iPhone panties o' iPanties. Hindi ko lang alam kung related ba sa iPhone company ang gumawa at ngayo'y nagbebenta ng mga iPanties - slide to unlock. May kapilyohan din tong tag nato. Lolz.

[Photos via: Walyou]

Nabasa ko lang sa article na ito => iPhone Panties Now for Sale. The price? $12 per pair. Trip niyo iregalo sa mga girlfriend niyo? Mga kaibigang girl at ka-ibigang girl. Independent company siguro ito, sinubukan ko lang hanapin sa Amazon kung may bentahan ba sila dun pero wala. Dito lang sa link na ito=> Slide to Unlock Panties yata pwedi bumili.

Para sa mga sobrang adik ng iPhone (hindi ako kasali dito!) pati undies nakaiPhone design na. Alam ko may Slide to unlock' Doormat rin. Hay naku! Ano na naman kayang sunod na mapagtripan nila?

Ang May Pinakamaraming Hikaw

2009-06-04T21:13:00.001-04:00

Ang katawan niya'y nagtataglay ng lagpas anim na libong hikaw. Noong Pebrero 2009, meron siyang 6, 005 na butas at patuloy pang nagdadagdag ng butas sa kanyang koleksyon.

Siya si Elaine Davidson, dating nurse na taga Scotland, nagpose dito sa isang litrato sa Royal Mile sa Edinburgh, Scotland na nagpapakita ng ilan sa kanyang mga tuhog.

Naisip ko lang, paano kaya ang kanyang pagligo at paglilinis sa katawan? Isa-isa kaya niyang tinatanggal ang mga hikaw na iyan? Hikhikhik. Hindi ko yata type magpahikaw ng ganyan karami, magkabutas butas at masira ang aking anyo sa ngalan ng world record. Di na baling hindi ako makilala at magkapangalan sa mundo.

Aray Ko Pag-ibig

2009-06-03T17:01:00.009-04:00

Ito totoong kwento. Babae at lalaki. Parang langit at lupa ang estado nila sa buhay. Mayaman ang lalaki, anak-pawis ang babae kaya ayaw ng pamilya ng lalaki sa babae. Pagkatapos ng dalawang taong paghihintay ng 25-taong gulang na lalaking Egyptian sa kanyang sariling ama para payagan siyang pakasalan ang kanyang minamahal na babae, hindi pa rin nagbago ang isip ng kanyang tatay. Dahil dito, pinainit niya ang kutsilyo at hiniwa ang kanyang........

RePrOdUcTiVe OrGaN. (Aray ko po!)

Dali-dali siyang dinala sa ospital, pero malas lang niya dahil hindi na naisalba ng doktor ang naputol na bahagi.

Hindi na nasama sa balita kung feeling astig pa rin ba siya o' pinagsisihan na ang kanyang ginawa. At lalong wala sa balita kung ano ang naging reaksyon ng kanyang girlalo.

Lalo kaya siyang mamahalin ng babae dahil dito? o' ang kabaliktaran?

Hindi kayo naniniwala? Ito nag link ng balitang ito => Egyptian reportedly severs penis for love.

Ang hindi magco-comment....

mapuputulan

(ng internet koneksyon)

Cellphone Elbow

2009-06-02T16:38:00.005-04:00

Mahilig ba kayong magbabad sa cellphone o' telepono chikka dito, chikka doon? Kung mahilig kayong magbabad sa phone, kung maari po lamang, huwag kaligtaang magpalipat-lipat ng brasong ginamit panghawak sa cellpon na nakadiin sa tenga o' kaya gumamit nalang ng speaker phone. Karamihan naman ng cellphone ngayon ay may loud speaker na.

Nabasa ko sa bagong balita tungkol sa bagong sakit galing palagiang pagamit ng cell phone na tinatawag ng mga scientist na "cellphone elbow". Ito daw ay maaring maging sanhi ng paghihirap at pangmatagalang pinsala. Ayon sa mga doktor, kapag daw gamit natin ang cellpon sa tenga, ang siko na ginagamit natin ay may isang ugat na nagkokontrol sa pinakamaliit na mga daliri. Kapag nagtagal ang pagbend ng siko natin para hawakan ang cellphone sa tenga ay maaaring maapektuhan ang supply ng dugo sa ugat at magkashort circuit. Ito ay ayon kay Dr. Pedro J. Evans, direktor ng Upper Extremity Center at the Cleveland Clinic in Cleveland, Ohio.

Simpleng pag-iwas lang naman laban sa pangmatagalang pinsala, kakayahan sa pagamit ng maayos ng ating kamay katulad ng pagtype, pagsulat, kahinaan ng mahigpit na paghawak at iba pa... para hindi tayo magka cubital tunnel syndrome.

Sa mga taong palaging nasa iisang posisyon lang ang kamay, katulad nalang ng mga nagb-blog, nagchchat online na inaabutan ng madaling araw ..LOLz. Iyong mga siko natin jan, wag kaligtaang mag stretch...stretch.

Buhok Nino?

2009-06-01T13:08:00.001-04:00

Wala akong talent sa pag aayos ng buhok. Madalas kundi man nakalugay ang buhok ko, nakagapos lang ito kagaya ng pony tail. Gusto ko palaging mahaba ang buhok ko, kung iksian man, basta iyong sayad sa may balikat. Ayoko ng sobrang iksi kasi lalo akong lumiliit at hindi yata bagay aking mukha. Gusto ko na sana magpagupit at magpalit ng style, kaya tumitingin tingin ako sa mga catalog kung ano ang babagay sa aking gupit. Hanggang mapadpad ako sa isang site na pweding sumubok ng ibat ibang style ng buhok. Sinubukan ko. Eto o...

Style at kulay ng buhok ni Jessica Alba

Biglang dumating online si wildcat, kaibigan ko. Ipinasa ko ang litratong ito, at itinuro kung saang site, ayun sinubukan ako ng ibang hair styles (wala kaming magawa kanina, buhok ang pinagtripan). Eto o'...

Buhok daw to at style ni Beyon'ce

Style ng buhok ni Reese Witherspoon

Bagay ba sakin, hawig ko yata si Madam A jan. Hahahaha.. Masarap din mag ayos pero sa mas maigi pa rin ang simple basta malinis. Nag aayos ako depende sa okasyon. Hindi ko yata type magpakulay ng hair, iyong sis ko nasubukan na yata lahat ng kulay. Kanya-kanyang trip lang yan. Ika nga kung saan masaya.

So ito pala ang mukha ko kung ganito ang mga kulay ng buhok ko. Hmmm...okay! Taka lang ako if I'll try Britney style. Kalbo? ok lang din naman siguro ibat ibang kulay pero mas gusto ko pa rin buhok Pinay. Hindi naman ako amerikana. Ay! malapit na...Hehehe. Nakaprocesso na iyong citizenship application ko, balitaan ko kaya kapag na approve na ako. Sana maapprove agad para wala nang hassle bumyahe.

Gusto mo bang sumubok ng iba't ibang hairstyles? Nagpost ako sa kabilang blog ko kung paano at saan sa bingkay.net ♥. Silipin mo.

Tanong lang:
1. Ang buhok ba ay isa sa mga basehan mo ng pagkakagusto sa tao?

2. Para sa mga lalaki → Ano type mo sa babae? Long hair o' short hair? Bakit?

Para sa mga babae → Turn off ba para sa iyo ang kalbo?

Ang Mahiwagang iPhone Earbuds

2009-05-28T16:08:00.008-04:00

Mahilig ba kayong makinig sa musika? Isa ka ba sa mga nilalang na palaging mag nakakabit na earbuds sa tenga habang naglalakad, o kaya may ginagawa? Gusto mo na ba ng bagong earbuds? Ito nalang bilhin mo o...ito ang tinatawag kong mahiwagang iPhone earbuds.

Bakit mahiwaga? Kasi nahihiwagaan ako sa presyo. Nilalagnat ako sa presyo niya. Itong iPhone/iPod Touch earbuds na ito ay nagkakahalaga ng $3499. Hindi po mistype yan. Dollars po talaga. Juice ko day! ilang sakong bigas na ba mabibili ng halagang iyan? Ilang beses na bakasyon na ito kasama ang mga mahal sa buhay! Kahit pa siguro kung mayaman ako...kung lang naman... hindi yata ako bibili nito. Bakit mahal? Well, wala siyang ibang specialty, maliban nalang sa mga 14 K white gold diamonds.

Pero sa mga mayayamang trip ito. Why not? Bahala na kayong gumastos sa kayamanan ninyo. Sana lang maisipan ninyong mag donate din sa mga foundations o' kaya mamigay nalang sa mga less fortunate. Marami nang tiyan ang mabubusog sa halagang ito. At maraming nang mga libro, lapis at papel ang mabibili. O kaya tsinelas at uniporme.

Anyways, baka gusto niyong bumili nito para sa sarili ninyo o' kaya regalo sa mahal niyo sa buhay, punta lang kayo sa Ebay. Click niyo nalang ang link. At kung hindi niyo type ang magkabit ng earbud sa dalawang tenga, handa po akong tumanggap ng isang earbud na iyan, putulin niyo na lamang po at ipadala sa akin. Tatanggapin ko ng maluwag sa dibdib. Kahit ako'y napipilitan lamang .

Sa mga lalaking matagal tagal nang nanliligaw at hindi pa rin sinasagot, baka gusto niyong regaluhan ang sinisinta ninyo (sinuswerte?). Hindi lang ako sigurado kung magiging swerte sa iyo ang mahiwagang earbuds na ito. "Baka" lang naman... Baka din ito ang magiging rason para lalo kang hindi sagutin. Baka sabihing binibili mo na siya. At kung sagutin ka nga dahil sa mahiwagang earbuds na ito, sasaya ka nga kaya?

Sa mga babae namang gustong magpabili ng kanilang mga asawa o' kaya nobyo, dahan dahan lang po tayo, huwag nating pilitin si fafa lalo na kung kayo'y nagc-celebrate ng inyong anibersaryo. Baka yan na ang magiging pinakahuli ninyo.

Tanong lang: Kung ikaw ay may $3500, bibili ka ba nito? Para kanino naman?

Aral Muna Bago Blog

2009-05-27T17:39:00.004-04:00

Hindi Ako Busy. Itong mga libro lang naman ang pinagkakaabalahan ko at ang trabaho. Aral dito aral doon, trabaho dito trabaho doon, at panaka-nakang blog hopping. Yay! kapagka nagbabasa na ako ng mga blogs at nakiki comment na, hindi ko na namamalayan ang oras. Napapasarap sa harap ng computer. Kaya naman habang nasa matinong pag-iisip pa ako, sinasantabi ko muna ang blogging at blog hoping. Saka na ako nakikigulo kapagka tapos na akong mag-aral. Mahirap mag-aral kapag matagal tagal nang wala sa eskwela. Hay naku! kinalawang na yata ang utak ko. Akalain mo ba naman. Matagal na akong tapos maging estudyante noh! parang nakalimutan ko na kung paano.

Parang naririnig ko ang tunog ng kanta ng APO Hiking Society na nagsasabing:

"kayod...kayod...kayod"

Iba nga lang ang wordings.

Aral...aral...Aral!

Pagkakita ko sa isang aklat na hiniram ko sa library Medical Terminology made Incredibly Easy. Napaisip ako. Meron nga kayang Easy Way? Ayokong isiping mahirap baka mas mahirapan lang ako. Easy..easy..easy. Relaks...Mag BLOG. Hahaha! Nakakaaliw kasing mag blog.

Iyong ibang aklat na walang tag, akin yan, pinag-aaralan ko ulit. Hinugot ko pa yan sa Bookshelf ko. Tagal na niyang namayapa eh.

Six ako nang mag grade one.
Nineteen nang matapos sa kolehiyo.
Twenty nang maging lisensyadong ______ (hulaan mo kaya?)
Twenty-one nang magsimulang magtrabaho sa tinapos kong kurso.
Twenty-two nang maging estudyante ulit para masteral (kuno), sabay patuloy sa pagt-trabaho.

Ngayon estudyante ako ulit. Nakakakaba dahil ibang Kurso, ibang mga tao, ibang salita...ibang planeta.

Kaya ko 'to. Kaya ko nga kaya?
Kakayanin ko 'to. Kayanin ko nga kaya?

Ah! Basta ...bago pa ako malito, o' mabaliw. Kailangang isigaw ang malakas na malakas na............

Kayang kaya ko 'to!

Cheesecake Tayo

2009-05-24T15:59:00.006-04:00

Cheesecake with Strawberry

Kain tayo! Ito ang aking matamis na cheesecake na nilagyan ko ng mga preskong strawberry na kuha ko sa garden. Ngayong taon ko lang tinanim ang strawberry ko at ayun, marami nang bungang binigay sa akin. Hindi ko nga tinamin kasama sa mga gulay dahil maliit lang yong taniman ko ng gulay. Plano ko pang lakihan next year. Tinanim ko lang ang strawberry sa isang napakalaking paso, katabi ng mga paso ko ng maliliit na kamatis na pang salad (cherry tomatoes) at malalaking kamatis (better big boy) pang sandwhich.

Masarap kumain ng cheesecake habang nanonood ng palabas o' kaya nagpipindot pindot sa computer (katulad nalang ng ginagawa ko ngayon...TV at PC). Ayos!

Ang totoo nakakapraning din. Bored. Ulan, hindi magandang lumabas at maglakwatsa. Bukas holiday..sana wala na munang ulan para pwedi nang gumalaw ng maayos sa hardin o' kaya mamili sa malls. Ayoko kasing magdrive kapagka ulan. Mas nakaka-kaba lang.

Himig ng Ulan

2009-05-23T21:53:00.005-04:00

Ulan ng Ulan. Ilang araw na itong ganito. Parang sinasabayan ng langit ang nararamdaman kong kalungkutan. Ito yata ang paraan ni Lord para iparamdam sa akin na hindi ako nag-iisa at alam niya lahat ng aking pinagdadaanan. Masaya na rin ako kahit papano, naging payapa ang kapaligiran at tanging ang bagsak lang ang aking naririnig. Nakakatamad ang araw. Ang dami dami kong librong nakatambay at naghihintay lang na basahin. Hindi ako makatulog, sa dami ng inaalala ng isipan.

Paglipas ng ilang oras, napansin ko na lamang na nanonood na pala ako ng palabas sa TV hanggang hindi ko na namalayang naanod na rin pala ako sa estorya ng pelikula.

Ang dami kong pinanood na palabas. Hindi kasi pweding mag anik anik sa garden kasi nga ulan. Sabagay, nakapagmuni muni rin ako dahil dito. Masarap kasi pakinggan ang himig ng ulan.

Ha Walang Oras?

2009-05-18T15:08:00.004-04:00

Bakit kaya palagi nalang akong nauubusan ng panahon? Walang oras magsaya, walang oras manood ng TV, walang oras makitsika...et cetera. Totoo nga kaya ang sabi ng Ponsoy na hindi mabuti ang magkaroon ng maraming orasan sa bahay o kaya relos dahil pakiramdam mo daw palagi ay wala ka nang oras. Palagi kang busy at may hinahabol na mga schedules ng kung anik anik. Sa inis ko binilang ko talaga ang lintik na mga orasang ito. Siyam. Siyam na maiingay na orasan, hindi pa kasali ang mga appliances na may makikitang oras, kagaya ng DVD players, oven, computers at iba pa. Nakakaloka!

Gusto ko nang itapon tong mga orasan sa bahay nang di na mapagsilbihan. Itong kasama ko sa bahay gusto yata bawat lingon niya, alam ang oras. Totoo nga siguro ang sabi ng Ponsoy kasi para nakong nasasakal sa dami ng gawain. Wala na hinahabol palagi ng kung ano anong kailangang gawin. Pwedi kayang humiga lang ng isang boong araw at bumangon lang para kumain? Nakakainis na ang dami daming kailangang gawin. Nakakapressure!

Trabaho, aral, gawaing bahay,,hayyyy puro double time. Pressured na nga siguro akong masyado. Mukha na akong tanga na sinisisi ang mga walang kamuwang muwang na mga orasan. Mukhang mababaliw na yata ako nito. Hahaha.

Hay nakuuuu...Kung bakit nga naman napaka busy ng buhay!

When Love and Hate Collide

2009-05-17T23:14:00.004-04:00

After 6 months, I thought okay na ako. Hindi pa pala. Ouch! This song is KiLLiNg me. That's how I knew na hindi pa ako okay. Darating din ang araw na hindi na niya ako mapapaiyak, hindi na niya ako masasaktan at hinding hindi na ako maaabala ng kanyang ala-ala. God, Fast forward na please.

Video: Def Leppard - When Love And Hate Collide

Def Leppard - When Love And Hate Collide lyrics

You could have a change of heart, if you would only change your mind
Instead of slamming down the phone girl, for the hundredth time
I got your number on my wall, but I ain't gonna make that call
When divided we stand baby, united we fall

Got the time got a chance gonna make it
Got my hands on your heart gonna take it
All I know I can't fight this flame
You could have a change of heart, if you would only change your mind
Cause I'm crazy 'bout you baby, time after time

Without you
One night alone Is like a year without you baby
Do you have a heart of stone
Without you
Can't stop the hurt inside
When love and hate collide

I don't wanna fight no more, I don't know what we're fighting for
When we treat each other baby, like an act of war
I could tell a million lies and it would come as no surprise
When the truth is like a stranger, hits you right between the eyes

There's a time and a place and a reason
And I know I got a love to believe in
All I know got to win this time

[Repeat Chorus]

[SOLO]

You could have a change of heart, if you would only change your mind
Cause I'm crazy 'bout you baby...Crazy...Crazy

Without you
One night alone
Is like a year without you baby
Do you have a heart of stone
Without you
One night alone
Is like a year without you baby
If you have a heart at all
Without you
Can't stop the hurt inside
When love and hate collide

Oy Nagbago Na Ako

2009-05-10T12:24:00.002-04:00

Yup Yup! Nagbago na ako. Nagbago na ako ng blog template. Hahaha. (Kala Niyo Ano noh?) Kasi naman malas yata yong template ko dati, mukhang mismatch sa aking mood. Aba! palaging sad ang lola niyo dun. Parang gugunaw na ang mundo. Now that i'm also going through a certain transition something, nagpalit nako. Baka ma boost naman ang positivity ko at bumalik ang dating ako. Matagal na kasi akong hindi nagcry-cry because of el Ow vi ey! 9 years! 9 freaking years mga tsong, sinayang lang sa isang iglap. Hayz! Di ko na habaan ang post ko na ito kasi baka ma HB na naman ako. Hahaha!

Sasaya pa kaya ako?

Ika Pito Ng Mayo

2009-05-07T18:34:00.004-04:00

Dati, ang saya saya ko kapag dumating ang araw na ito. Isa yata ito sa pinakamasayang araw ng taon, maliban sa pasko at pasko ng pagkabuhay kung saan sabay tayong gumigising ng maaga, para magsimba at makikanta. Kapagka dumating ang ika pito ng Mayo, napakasaya ko. Mas masaya pa ang pakiramdam ko kaysa araw ng birthday ko. Bakit kamo?

Dahil Birthday mo.

Ganun ka kaespesyal sa akin na kapag ka ika pito ng Mayo, sabay tayong magsimba, at habang nasa tabi kita, pinapanalangin ko sa Panginoon na bantayan ka palagi at pagpalain. Halos lahat ng dasal ko para sayo. Mas iniisip pa nga kita kaysa sa sarili ko. Ibinilin pa kita kay Sr. Santo Nino.

Ngayon, ika pito ng Mayo, hindi ako masaya. Nalulungkot ako at nasasaktan habang ina ala-ala ko ang mga nakaraan. Kung gaano ako kasaya noon, ganoon din kalalim ang kirot. Pagod nakong umiyak. Ayoko nang umiyak. Sawa nakong umiyak. Imbes na tawa at halakhak ang dala ng ika pito ng Mayo, wala akong ibang nararamdaman kundi ang bigat sa dibdib.

Wala ka na kasi. Hindi na kita maramdaman. At iniwan mo lang ako...

Ng walang paalam.

IF

2009-04-09T23:42:00.004-04:00

"So if you say goodbye to me
Always remember this that woman you really mean more to me
And if someone else would come
I wish it would be someone who will love you more and will take care of you

Much more than I CAN DO....."

Mga Bagong Kaibigan

2009-03-31T09:32:00.005-04:00

Nakakatuwang magkaroon ng mga panibagong kaibigan. Hindi man matalik, nakakadagdag sigla din sa damdamin. Kahit papaano ang bawat isa sa kanilay may bitbit ding kaligayahan.

Kani-kanina lang, sa isa ko pang blog, nakapanayam ko ang isang bagong kaibigan. Maiksi man ang aming usapan na idinaan lamang sa pagiiwan ng mensahe, parang totoo na ring nagkausap kami at kahit papaanoy nagkakilanlan. Ah! masarap talaga ang galaw ng teknolohiya. Naging malawak ang abot ng maliit na espasyong akin at naging mas maliit ang mundo. Sa pamamagitan ng konting pilantok ng kamay sa keyboard ng computer, ang mga taong nasa kabilang panig ng mundo ay naabot at nakakausap ng parang nasa harapan lang.

Hindi ko talaga maiwasang maalala si Bill Gates. Ang galing! Dumarami ang aking mga bagong kaibigang, casual man ang usapan, totoo naman ang hatid na ngiti sa labi at saya sa puso. Sana mas marami pang dumating.

Amidol Chat

2009-03-25T21:18:00.004-04:00

Uwing uwi nako jan sa pinas
May puwang paba ako jan?
Baka masyado nang over populated
Gusto kong magbakasyon sa pinas
Lumubog sa dagat ng isang taon
O' kaya sa bundok mamalagi ng nag iisa
habang tumunganga sa bughaw na ulap

Gusto ko lang space
Makapag muni-muni
Pagod na pagod ang ale
Sa buhay at sa walang buhay

Gusto kong akyatin ang toktok ng magandang bundok
at sumigaw ng pagkalakas lakas

darNa!

Gusto kong pumikit ng ilang araw
At naway sa aking pagising pagkaing pagkadami dami ang aking kapiling...

Ahayyyy... LayP talaGa oO!

Bye Horhey

2009-03-12T09:55:00.009-04:00

Ay wala na si Horhey sa American Idol. Di naman siya ang pinakamahusay this year pero gusto ko siya dahil masayahin. Iyong tipong mababa ang kalooban, mabilis sumaya, simpleng tao. Mukhang magagaling ang napili ng mga judges this year ha! Nadala na yata sina Simon Cowell, Paula Abdul, at Randy Jackson nitong mga nakaraang taon kung saan may Sanjaya at iba pa na naging bulong bulongan ang kagalingan. Hindi ko naman sila minamaliit. Heck! wala nga ako sa kalingkingan nila sa pagkanta. Ang sinasabi ko lang eh, kung ikukumpara sa iba pang mga aspiring American Idol, mukhang nasa huli sila ng listahan, mukhang may mas magaling pa.

I think this year, si Danny Gokey aabot sa finals at saka yong Adam Lambert na birit ng birit. Hindi ko lang type ang make up niyang mukhang bampira. Pwedi nipisan ang make up please...

Gusto ko si Anoop..sweet kumanta pero I don't think malayo abutin niya. Crush ko si Danny Gokey. Ganda Lalaki, sarap ng boses. Hanggang dun lang muna, wag na nating pahabain at baka ano pa masabi ko.

Di halatang nagsusubaybay talaga ko ng American Idol ano?

Ikaw? Sino manok mo dun?

Ako si Super Wo

2009-01-22T17:10:00.007-05:00

Tuluyan ko nang sinunod ang aking ginawang schedules sa araw-araw.
Kasama na ang iba't ibang hobbies ng buhay ko.

Ma exercise sa umaga, magblog, mag gitara,
gumawa ng jewelry, magchat kung nandiyan ang mga kaibigan,
mag-aral ng French, mag-aral ng Human Anatomy
at Iba pa....

Ilan lang yan sa mga pilit kong pinagkasyang gawin.

Nasabi ko na bang marami akong trabahong nakatambak at pilit pinaghahabol matapos sa deadlines?

Yeahhhhh...pwedi nakong mag apply para sa role ni Superwoman.

Walo Na?

2009-01-21T21:10:00.005-05:00

Eight years na pala mula nang mapunta sayo ang text message ko ng hindi sinasadya. Parang kailan lang.....Aishtemas dear!

Mabagal na Hindi

2009-01-20T21:19:00.007-05:00

Ah! umagang umaga naubos agad ang free bytes ko ng wireless internet. Sinubukan ko kasi kung hanggang seven o clock ba ang unlimited bytes namin, ayon nagdownload ako ng pagkarami-raming videos galing sa youtube. Tapos bigla nalang humina. Kaya dial up naka around 9 o'clock ng umaga at dahil nakaka-inis ang bagal, wala na akong ginawang iba sa internet kundi ang mag yahoo messenger, tapos ikot ikot na sa gawain.

Ang ganda ng araw. Kapag mahina ang internet ko ang dami kong nagagawa ng tama. Hehehe. Kaya minsan, mabuti ring mabagal ang signal dahil natatapos agad ang work ko. Kaya ang araw ko today ay mabagal na Hindi, maraming positibong outcome eh.

Sa gabi imbes matulog ako ng maaga para gumising ng alas 3 ng madaling araw, napuyat ako sa palabas ng cable. Lintek ang ganda ng palabas. Masyadong bloody sa simula at iniiwasan kong mag focus masyado, dahil takot akong magka nightmare. Mabuti nalang later naging medyo action na ang movie at hindi na masyadong tense. Ang title ng pelikula? Hannibal Rising. Para magkaroon kayo ng idea tungkol sa movie, eto ang trailer ng Hannibal Rising movie sa baba.

Esep Esep

2009-01-15T08:21:00.003-05:00

Ang buhay ay isang paglalakbay. Minsan napakasaya mo, para wala ka nang hahanapin pa at minsan ang lungkot lungkot mo, nasasaktan ka ng sobra at tila wala nang pag-asa. Bilog nga ang mundo, kasabay ng pag-ikot ng mundong ating ginagalawan ay ang pagbabago ng tao, mga bagay bagay at pangyayari. Minsan, maganda ang pagbabago, minsan hindi. Minsan din ay hindi maganda ang hindi nagbabago. Napaisip tuloy ako. Paano kung lahat tayo ay nakikibago kasabay ng panahon? Ano pa ang matitira sa mundo?

Sabi ni Jose Mari Chan, ang hindi lang nagbabago sa mundo, ay ang pagbabago. Sabagay, bilog naman ang mundo. Saan ba ang katapusan ng guhit kapagka bilog? Hindi ba sa umpisa rin?

Ang importante naman dito sa mundo, wala kang sinasaktan at sinasagasaan. Hindi bat nagdarasal tayo sa Maykapal dahil hindi natin saklaw ang ating buhay? Para ano pa't nabuhay ka dito sa mundo, kung bitbit mo'y pasakit lang sa ibang tao? Okey lang ang pagbabago, basta ba nanatili ang kagandahan ng iyong puso. Kung kasabay ng iyong pagbabago ay ang paglimot ng mga bagay bagay na dati ay mahalaga at importante sayo, hindi ka rin aasenso. Ang mga negatibong enerhiya na nasa damdamin ng mga taong nasasaktan mo, lalo kung wala namang ginawang masama sayo, ang maghihila sa iyo pababa. Mas maaliwalas at mas masarap ang buhay kapag maliwanag ang daan at wala kang naapakan. Naniniwala ka ba sa Karma?

Kung Ayaw Mo Wag Mo

2009-01-14T15:07:00.005-05:00

Ganda ng song na eto ha. Trip ko to. Play Niyo kung trip niyo. Nice to nakakaalis ng inis. Huwag kasi pilitin ang ayaw. Hahahaha...

Kung Ayaw Mo, Huwa...

Kung Ayaw Mo Wag Mo
By: Rivermaya

Hari ng dedmahan ang
teleponong apat na
magdamag ng 'di umiimik

Kung 'di ka tatawagan
may pag-asa kayang
Maisip mo ako't biglang ma-miss

Hindi kita mapipilit kung ayaw mo
'wag mo akong isipin bahala (na/ka)
Hindi kita mapipigil kung balak mong
Ako'y iwanang nag-iisa

P'wes walkathon ako patungo riyan
Isosoli ko lang lahat ng mga sulat mo

At me-katok pa yata'ng doorbell n'yo
“Magtatatlong oras na'ko rito... hello!”

Kung ayaw mo 'wag, Kung ayomo 'wag,
Kung ayaw mo, kung ayaw mo, huwag mo!
Kung ayaw mo 'wag, Kung ayomo 'wag
Kung ayaw mo, kung ayaw mo, huwag mo!

Songs of My Heart

2009-01-14T08:46:00.009-05:00

Fan ka ba ni Sharon Cuneta? Napanood ko ang mga videos ng 2009 Mega Birthday Concert of Sharon Cuneta na pinamagatang Songs of My Heart. Hmmm...maraming songs si Mega. Medyo mahaba haba din ang concert, at marahil ay malaking bytes din ang nabawas sa internet connection ko for the day. Hinanap ko kasi ang video kung saan nag greet si Gabby concepcion sa kanya. Hahaha. Nagsoshowbiz din ako day. Hay Naku! pero okey na rin, nalibang naman ako kapanood sa umaga pagka gising ko. Napaisip tuloy ako, tungkol sa songs of the heart ko. Marami-rami din ah, sa hilig ko ba naman sa musika. Mahirap pumili ng isa lang. May mga special songs lang talaga, yong may hidden stories at connections in between. Katulad nalang ng Everything I Own na kanta ng Bread. (Ehem..ehem..ehem)

I would give anything I own
Give up my life, my heart, my home
I would give ev'rything I own
Just to have you back again

Naks! madugo. Hindi naman yan ang number 1 song ko pero alam niyo bang dahil sa song na yan ginusto ko talagang matutong mag gitara? Hehehe ang drama ko ano? Wala lang! trip ko lang kasi sanang kantahin sa isang espesyal na tao kaya pinag aralan ko talagang mag guitar. Ay tsus!

Anyways, ngayon, tapos nako manood at mag anik anik sa PC. Handa na naman sa pang araw araw na kayod, gutom na rin ako kailangan ko nang mag eattttttt. O siya! Kung trip mong panoorin ang birthday concert ni Mega, e click mo lang yong naka highlight na link na nasa ibabaw. Ahay! bye na muna at work work work na.

Simula ng American Idol

2009-01-13T19:59:00.005-05:00

Ako'y ngumunguya-nguya ng Doritos habang nakanganga sa TV at nakikitawa sa panibagong season ng American Idol. May bagong judge ang American Idol, ganda babae. Apat na sila. Paano kaya nila hahatiin ang resulta kapagka dala-dalawa sa yes at no? Hmmm....sino ang huhusga?

Nag eenjoy talaga ako sa show na ito. Ngayong gabi lang nag-umpisa. Na miss ko ang kalokohan ng mga judges lalo na si Simon. Hindi pa masyadong maganda ang palabas dahil umpisa palang ng state-by-state audition, medyo boring pa. Naghihintay ako ng mga malokong aplikante. Pampasaya.

Ngayon may aabangan nako kada Lunes at Huwebes yata. Ahhh! nakalimutan ko na anong araw ang palabas nito. Medyo matagal tagal na nga. Tatlong shows na aabangan ko, ang 24, ang Kitchen Nightmares at eto na nga ang American Idol.

Bye na muna at eto nagsisimula na uli..hehehe. babosh!

One..Two..Blog

2009-01-13T10:49:00.001-05:00

Ayan at nagsimula na naman ako ng panibagong blog. Parang naririnig ko ang mga friends kong kukanta sa huni ng kanta ni Gary Valenciano ah!

Nag blog ka na naman...
pang-ilan na ba yan?
di na natuto..

Unahan ko na kayong mangutya. Hehehe. Safe pa di ba? o siya! hayaan niyo na wala lang magawa. Na windang pa ako sa kaka tweak konti ng template ng blog na ito ha. Nagloloko ng ilang araw si Blogger di ako makapagpalit ng template sa ibang blogs ko. Pinahirapan ako. Hehehe, buti nakuha ko rin paano. Siguro nag aadjust pa sila sa bagong coding. Palaging nagpapaganda. Sabagay para rin sa ating mga user ang lahat.

Anyways, napakalamig nitong nagdaang mga araw. Pati nga ang aking aso ay di na yata marunong tumahol. Nakiki Brrrrrrrrrrrrr..nalang. Ang haba ng tulog ko kagabi. Wohoooooo. Nakabawi rin. Imagine 6 pm pakong natulog at pagising ko 6 a.m na? Aba..aba..aba. Bumabawi ang puyat na katawan ha. Di tuloy ako nakapagblog kagabi, imbes gigising sana ako ng alas dose. Di bale marami pa namang next time. Ang sarap ng panaginip ko kagabi. Hehehe. Sana ganun palagi. Hayyy! Mr. dreamboy...sana magpakita ka nalang gabi-gabi. Hehehehe.